Bókastaðir

Nú hefr upp landnám í Norðlendinga fjórðungi, er fjǫlbygðastr hefir verit af ǫllu Íslandi, ok stœrstar sǫgur hafa gerzk bæði at fornu ok nýju, sem enn mun ritat verða ok raun berr á.

Eysteinn meinfretr, son Álfs ór Ostu, nam Hrútafjarðarstrǫnd ena eystri, næst eftir Bálka, ok bjó þar nokkura vetr, áðr hann fekk Þórhildar, dóttur Þorsteins rauðs; þá réðsk hann norðan í Dali ok bjó þar; þeira synir váru þeir Álfr í Dǫlum, Þórðr ok Þórólfr refr, ok Hrappr.

Þóroddr hét maðr, er land nam í Hrútafirði ok bjó á Þóroddsstǫðum. Hans son var Arnórr hýnefr, er átti Gerði, dóttur Bǫðvars ór Bǫðvarshólum; þeira synir váru þeir Þorbjǫrn, er Grettir vá, ok Þóroddr drápustúfr, faðir Valgerðar, er átti Skeggi skammhǫndungr Gamlason, Þórðarsonar, Eyjólfssonar, (Ófeigs) sonar, Þórólfssonar fasthalda frá Snæfjǫllum. Son Skeggja skammhǫndungs var Gamli faðir Ásdísar, móður Odds munks.

Skútaðar-Skeggi hét maðr ágætr í Noregi; hans son var Bjǫrn, er kallaðr var Skinna-Bjǫrn, því at hann var Hólmgarðsfari; ok er honum leiddusk kaupferðir, fór hann til Íslands ok nam Miðfjǫrð ok Línakradal; hans son var Miðfjarðar-Skeggi; hann var garpr mikill ok farmaðr; hann herjaði í Austrveg ok lá í Danmǫrk við Sjóland, er hann fór austan; þar gekk hann upp ok brauzk í haug Hrólfs kraka ok tók þar ór Skǫfnung, sverð Hrólfs konungs, ok øxi Hjalta ok mikit fé annat, enn hann náði eigi Laufa. Skeggi bjó á Reykjum í Miðfirði ok átti Hallberu Grímsdóttur; þeira bǫrn váru þau Eiðr, er átti Hafþóru dóttur Þorbergs kornamúla ok Álofar elliðaskjaldar, systur Þorgeirs gollnis; þau áttu mǫrg bǫrn. Annarr son Skeggja var Kollr, faðir Halldórs, fǫður þeira Þórdísar, er Skáld-Helgi átti, ok Þorkǫtlu. Dœtr Skeggja váru þær Hróðný, er átti Þórðr gellir, ok Þorbjǫrg, er átti Ásbjǫrn enn auðgi Harðarson; þeira dóttir var Ingibjǫrg, er átti Illugi enn svarti; þeira synir Gunnlaugr ormstunga, Hermundr ok Ketill. Son Eiðs einn hét Þórhallr, faðir Eiðs, fǫður Þórhalls, fǫður Oddnýjar, móður Geirlaugar, móður Snælaugar, móður Markúss á Melum.

Haraldr hringr hét maðr ættstórr; hann kom skipi sínu í Vestrhóp, ok sat enn fyrsta vetr þar nær sem hann hafði lent ok nú heita Hringsstaðir; hann nam Vatnsnes alt útan til Ambáttarár fyrir vestan, enn fyrir austan inn til Þverár, ok þar yfir um þvert til Bjargáóss, ok alt þeim megin bjarga út til sjóvar, ok bjó at Hólum. Son hans var Þorbrandr, faðir Ásbrands, fǫður Sǫlva ens prúða á Ægissíðu, ok Þorgeirs er bjó at Hólum; hans dóttir var Ástríðr, er átti Arnmóðr Heðinson; Heðinn var son þeira. Ǫnnur dóttir Þorgeirs var Þorgerðr, er átti Þorgrímr, son Pétrs frá Ósi.

Sóti hét maðr, er nam Vestrhóp ok bjó undir Sótafelli.

Hunda-Steinarr hét jarl á Englandi; hann átti Álofu, dóttar Ragnars loðbrókar; þeira bǫrn váru þau: Bjǫrn, faðir Auðunar skǫkuls, ok Eiríkr, faðir Sigurðar bjóðaskalla, ok Ísgerðr, er átti Þórir jarl á Vermalandi. Auðun skǫkull fór til Íslands ok nam Víðidal, ok bjó á Auðunarstǫðum; með honum kom út Þorgils gjallandi, félagi hans, faðir Þórarins goða. Auðun skǫkull var faðir Þóru móshals, móður Úlfhildar, móður Ástu, móður Óláfs konungs ena helga. Son Auðunar, skǫkuls var Ásgeirr at Ásgeirsá; hann átti Jórunni dóttur Ingimundar ens gamla; þeira bǫrn váru þau Þorvaldr, faðir Dǫllu, móður Gizurar byskups, ok Auðun, faðir Ásgeirs, fǫður Auðunar, fǫður Egils, er átti Úlfeiði, dóttur Eyjólfs Guðmundarsonar, ok var þeira son Eyjólfr, er veginn var á alþingi, faðir Orms, kapalíns Þorláks byskups. Annarr son Auðunar skǫkuls var Eysteinn, faðir Þorsteins, fǫður Helga, fǫður Þórorms, fǫður Odds, fǫður Hallbjarnar, fǫður Sighvats prests. Dóttir Ásgeirs at Ásgeirsá var Þorbjǫrg bekkjarbót.

Ormr hét maðr, er nam Ormsdal ok bjó þar; hann var faðir Odds, fǫður Þórodds, fǫður Helga, fǫður Harra, fǫður Jóru, móður Þórdísar, móður Tanna, fǫður Skafta.

Ketill raumr hét hersir ágætr í Raumsdal í Noregi; hann var son Orms skeljamola, Hross-Bjarnarsonar, Raumssonar, Jǫtun-Bjarnarsonar norðan ór Noregi; Ketill átti Mjǫll, dóttur Ánar bogsveigis. Þorsteinn hét son þeira; hann vá á skóginum til Upplanda af áeggjun fǫður síns Jǫkul, son Ingimundar jarls af Gautlandi; Jǫkull gaf honum líf; síðan fekk Þorsteinn Þórdísar systur hans. Þeira son var Ingimundr enn gamli; hann var fœddr í Hefni með Þóri, fǫður Gríms ok Hrómundar.

Heiðr vǫlva spáði þeim ǫllum at byggja á því landi er þá var ófundit vestr í haf; enn Ingimundr kveðsk við því skyldu gera; vǫlvan sagði hann þat eigi mundu mega, ok sagði þat til jartegna, at þá mundi horfinn hlutr ór pússi hans, ok mundi þá finnask, er hann græfi fyrir ǫndvegissúlum sínum á landinu.

Ingimundr var víkingr mikill, ok herjaði í vestrvíking jafnan. Sæmundr hét félagi hans, suðreyskr; þeir kvámu ór hernaði þann tíma er Haraldr konungr gekk til lands, ok lagði til orrostu í Hafrsfirði við þá Þóri haklang; Ingimundr vildi veita konungi, enn Sæmundr eigi, ok skildi þar félag þeira. Eftir orrostuna gifti konungr Ingimundi Vigdísi, dóttur Þóris jarls þegjanda; þau Jǫrundr háls váru frillubǫrn hans.

Ingimundr undi hvergi; því fýsti Haraldr konungr hann at leita forlaga sinna til Íslands. Ingimundr lézk þat eigi ætlat hafa, enn þó sendi hann þá Finna tvá í hamfǫrum til Íslands eftir hlut sínum; þat var Freyr ok gerr af silfri. Finnar kvámu aftr, ok hǫfðu fundit hlutinn ok náð eigi; vísuðu þeir Ingimundi til í dal einum milli holta tveggja, ok sǫgðu Ingimundi alt landsleg, þar er hann skyldi byggja.

Eftir þat byrjar Ingimundr fǫr sína til Íslands, ok með honum Jǫrundr háls, mágr hans, ok Eyvindr sǫrkvir ok Ásmundr ok Hvati, vinir hans, ok þrælar hans: Friðmundr, Bǫðvarr, Þórir refskegg, Últkell. Þeir tóku fyrir sunnan land, ok váru allir um vetrinn á Hvanneyri með Grími, fóstbróður Ingimundar; enn um várit fóru þeir norðr um heiðar. Þeir kvámu í fjǫrð þann er þeir fundu hrúta tvá; þat kǫlluðu þeir Hrútafjǫrð; síðan fóru þeir norðr um heruð ok gáfu víða ørnefni; hann var um vetr í Víðidal í Ingimundarholti; þeir sá þaðan fjǫll snælaus í landsuðr, ok fóru þann veg um várit; þar kendi Ingimundr lǫnd þau er honum var til vísat. Þórdís, dóttir hans, var alin í Þórdísarholti.

Ingimundr nam Vatnsdal allan upp frá Helgavatni ok Urðarvatni fyrir austan; hann bjó at Hofi, ok fann hlut sinn, þá er hann gróf fyrir ǫndvegissúlum sínum. Þorsteinn var son þeira Vígdísar ok Jǫkull ok Þórir hafrsþjó ok Hǫgni. Smiðr hét ambáttar son ok Ingimundar, enn dœtr Jórunn ok Þórdís.

Jǫrundr nam út frá Urðarvatni til Mógilslœkjar, ok bjó á Grund undir Jǫrundarfelli; hans son var Már á Másstǫðum. Hvati nam út frá Mógilslœk til Giljár, ok bjó á Hvatastǫðum. Ásmundr nam út frá Helgavatni um Þingeyrasveit ok bjó undir Gnúpi. Friðmundr nam Forsæludal. Eyvindr sǫrkvir nam Blǫndudal; hans son var Hermundr ok Hrómundr enn halti.

Ingimundr fann beru ok húna tvá hvíta á Húnavatni; eftir þat fór hann útan ok gaf Haraldi konungi dýrin; ekki hǫfðu menn í Noregi áðr séð hvíta bjǫrnu. Þá gaf Haraldr konungr Ingimundi skip með viðarfarmi, ok sigldi hann tveim skipum fyrir norðan land fyrstr manna fyrir Skaga, ok helt upp í Húnavatn; þar er Stígandahróf hjá Þingeyrum.

Eftir þat var Hrafn austmaðr með Ingimundi; hann hafði sverð gótt; þat bar hann í hof; því tók Ingimundr af honum sverðit.

Hallormr ok Þórormr brœðr kvámu út ok váru með Ingimundi; þá fekk Hallormr Þórdísar dóttur hans, ok fylgðu henni Kornsár lǫnd; þeira son var Þorgrímr Kornsárgoði. Þórormr bjó í Þórormstungu.

Ingimundi hurfu svín tíu, ok fundusk annat haust í Svínadal, ok var þá hundrað svína; gǫltr hét Beigaðr; hann hljóp á Svínavatn ok svam þar til er af gengu klaufirnar; hann sprakk á Beigaðarhváli.

Hrolleifr enn mikli ok Ljót, móðir hans, kvámu út í Borgarfjǫrð; þau fóru norðr um sveitir ok fengu hvergi ráðstafa, áðr þau kvámu í Skagafjǫrð til Sæmundar. Hrolleifr var son Arnhalls, bróður Sæmundar; því vísaði hann þeim norðr á Hǫfðastrǫnd til Þórðar, en hann fekk honum land í Hrolleifsdal, ok bjó hann þar.

Hrolleifr fifldi Hróðnýju, dóttur Una ór Unadal; Oddr Unason sat fyrir honum ok vá Ljót systrung hans, enn særði hann á fœti, þvíat kyrtil hans bitu eigi járn. Hrolleifr vá Odd ok tvá menn aðra, enn tveir kvámusk undan; fyrir þat gerði Hǫfða-Þórðr hann heraðssekan, svá vítt sem vatnsfǫll deila til sjóvar í Skagafirði; þá sendi Sæmundr Hrolleif til Ingimundar ens gamla; Ingimundr setti hann niðr í Oddsás gegnt Hofi.

Hann átti veiði í Vatnsdalsá við Ingimund, ok skyldi hann ganga ór á fyrir Hofsmǫnnum, enn hann vildi eigi ór ganga fyrir sonum Ingimundar, ok bǫrðusk þeir um ána; þá var sagt Ingimundi; hann var þá blindr, ok lét hann smalasvein leiða hestinn undir sér á ána milli þeira. Hrolleifr skaut spjóti í gegnum hann; þeir fóru þá heim. Ingimundr sendi sveininn at segja Hrolleifi, enn hann var dauðr í ǫndvegi, er synir hans kvámu heim.

Hrolleifr sagði móður sínni; hon kvað þá reyna mundu, hvárt meira mætti gifta Ingimundarsona eða kunnusta hennar, ok bað hann fyrst á braut fara. Þorsteinn skyldi reyna eftir Hrolleifi ok hafa kostgrip af arfi.

Eigi settusk Ingimundarsynir í hásæti fǫður síns; þeir fóru norðr til Geirmundar, ok gaf Þorsteinn honum sex tigi silfrs til, at hann skyti Hrolleifi á braut; þeir rǫktu spor hans norðan um hálsa til Vatnsdals. Þorsteinn sendi húskarl sinn í Ás á njósn; hann kvað tólf vísur, áðr til dura var gengit, ok sá fatahrúgu á brǫndum, ok kom undan rautt klæði; Þorsteinn kvað þar verit hafa Hrolleif: "ok mun Ljót hafa blótat til langlífis honum".

Þeir fóru í Ás, ok vildi Þorsteinn sitja yfir dyrum, ok náði eigi fyrir Jǫkli, þvíat hann vildi þar vera. Maðr gekk út ok sásk um; þá leiddi annarr Hrolleif eftir sér. Jǫkull brásk við, ok feldi ofan skíðahlaða, enn gat kastat kefli til brœðra sínna. Eftir þat rann hann á Hrolleif, ok ultu þeir ofan fyrir brekkuna, ok varð Jǫkull efri; þá kom Þorsteinn at, ok neyttu þeir þá vápna.

Þá var Ljót út komin ok gekk ǫfig; hon hafði hǫfuðit millum fóta sér enn klæðin á baki sér. Jǫkull hjó hǫfuð af Hrolleifi, ok rak í andlit Ljótu; þá kvaðsk hon of sein orðit hafa: "nú mundi um snúask jǫrðin fyrir sjónum mínum, enn þér mundut allir œrzk hafa".

Eftir þat kaus Þorsteinn Hofsland, enn Jǫkull hafði sverðit ok bjó í Tungu; Þórir hafði goðorð ok bjó at Undornfelli, ok gekk berserksgang; Hǫgni hafði Stíganda, ok var farmaðr; Smiðr bjó á Smiðsstǫðum. Þorsteinn átti Þuríði gyðju, dóttur Sǫlmundar í Ásbjarnarnesi; þeira son var Ingólfr hinn fagri ok Guðbrandr. Jǫkull var son Bárðar Jǫkulssonar, er Óláfr konungr hinn helgi lét drepa. Þat sagði Jǫkull stigamaðr at lengi mundi glapvíg haldask í ætt þeiri.

Þorgrímr bjó á Hjallalandi. Þeir synir Ingimundar ok Jǫrundarsynir bǫrðusk um Deildarhjalla, ok fell þar Hǫgni ok leysingi Þorsteins, enn ór Más liði dótturson Jǫrundar ok fimm menn aðrir. Jǫkull hjó Þorgrím á þjó ok flýðu á braut. Már galt átta tigi silfrs ok hafði Hjalla (land). Þeir Þorsteinn ok Jǫkull drápu Þórólf heljarskinn ok tvá menn aðra.

Þórólfr sleggja bjó á Sleggjustǫðum, upp frá Helgavatni; hann elti á kaf Hallvarð, austmann Þorsteins, í fen fyri þeim brœðrum, ok banaði þeim báðum.

Bergr enn rakki systrson Finnboga ens ramma frá Borg (kom út). Þorgrímr fekk dóttur Skíða af Skíðastǫðum í Vatnsdal; þar sló Jǫkull Berg með sverðshjǫltum at brúðlaupi; fyrir því skyldi Þorsteinn ganga undir jarðarmen þrjú á Húnavatns þingi, ok vildi eigi; þá skoraði Finnbogi á Þorstein til hólmgǫngu, enn Bergr á Jǫkul. Faxa-Brandr bjó fyrir ofan Hóla; hann fór til hólms með þeim Þorsteini í Víðidalsey; þar reisti Jǫkull níð Finnboga.

Gróa ok Þórey kómu út; Gróa bjó á Gróustǫðum hjá Hofi; Þórey bjó í Vestrhópi at Þóreyjargnúpi; þá gerði Gróa haustboð Þorsteini ok þeim brœðrum; Þorstein dreymdi þrisvar at hann skyldi eigi fara; þá hleypti Gróa skriðu á þá menn alla, er þar váru, af fjǫlkyngi. Þá hét Þorsteinn á þann er sólina skapaði, at berserksgangr hyrfi af Þóri, at hann fœddi upp Þorkel krǫflu: Þorgrímsson frá Kornsá, ok komsk svá at goðorði.

Ingólfr orti um Valgerði Óttarsdóttur mansǫngsdrápu; þá sótti Óttarr Ingólf ok ónýttisk þat. Þá andaðisk Þórir, enn Óttarr réðsk á braut.

Guðbrandr bjó á Guðbrandsstǫðum. Þórir varð sekr um konu; hann var flugumaðr til Ingólfs at ráði Óttars; hann hljóp til Guðbrands, enn Guðbrandr vá hann. Þá vildu þeir gera til Óttars ok náðu eigi. Óttarr galt fimm hundruð silfrs.

Enn Svartr kom út á Minþakseyri ór Suðreyjum brotnu skipi; hann var flugumaðr (til Ingólfs ok Guðbrands). Hestar váru í dyngju. Ingólfr varaðisk (enn Svartr vá) Guðbrand meðal sels ok vetrarhúsa; þar lá ok Svartr eftir á Svartsmýri; þá galt Óttarr þrjú hundruð silfrs. Þá fekk Ingólfr Hildar Ólafsdóttur frá Haukagili. Ingólfr vá tvá menn í einu hǫggi af Hellismǫnnum í seli í Miklagili, ok þrjá menn aðra; þar fell fǫrunautr hans, enn hann varð sárr mjǫk, ok dó lítlu síðar.

Þorgils gjallandi bjó at Svínavatni, er út kom með Auðuni skǫkli; hans synir váru þeir Digr-Ormr, er vágu Skarpheðinn Véfreðarson á Vatnsskarði, ok Þorkell. Glæðir var bróðurson hans enn systurson Guðmundar ens ríka.

Þorkell (krafla) vá Þorkel frá Helgavatni at mannfundi at Kornsá, ellefu vetra gamall; síðan fór Þorkell útan, ok var með Sigurði Hlǫðvéssyni. Þorkell Þorgilsson fekk Hildar, dóttur Þórorms frá Þórormstungu; at því brúðlaupi vá Þorkell (krafla) Glæði. Hildr Hermundardóttir, Eyvindarsonar, fylgði honum; hann falsk í Krǫfluhelli undir forsi í Vatnsdalsá. Þórdís spákona réð ráð til, at Þorkell skyldi ljósta sprota hennar í hǫfuð Guðmundi (ríka) at dómi, er Hegnǫðr hét, ok mundi hann þá eigi at mæla, enn (þeir) tóku tvau hundruð silfrs. Þá tók Þorkell við Hofslandi ok goðorði, ok hafði meðan hann lifði; hann fekk Vigdísar, dóttur Ólafs frá Haukagili.

Í þann tíma kom út Friðrekr biskup með Þorvaldi Koðránssyni, ok var at Giljá með þeim Ormi Koðránssyni feðgum; biskup var at haustboði at Ólafs, ok vígði byskup þar elda; þar váru ok berserkir tveir, ok hét Haukr hvárrtveggja; þeir váðu eldinn ok brunnu báðir, ok heitir þar síðan Haukagil; þá tók Þorkell skírn ok allir Vatnsdælar. Hann lét kirkju gera at Hofi, ok veitti þar grǫft ǫllum þingmǫnnum sínum.

Eyvindr auðkúla hét maðr; hann nam allan Svínadal ok bjó á Auðkúlustǫðum.

Þorbjǫrn kolka hét maðr; hann nam Kolkumýrar, ok bjó þar meðan hann lifði.

Eyvindr sǫrkvir nam Blǫndudal, sem fyrr er ritat; hans son var Hrómundr enn halti, er vá Hǫgna Ingimundarson, þá er þeir Már ok Ingimundarsynir bǫrðusk um Deildarhjalla; því var hann gerr ór Norðlendinga fjórðungi. Hans synir váru þeir Hásteinn ok Þorbjǫrn, er bǫrðusk við Sleitu-Helga í Hrútafirði. Annarr son Eyvindar var Hermundr, faðir Hildar, er átti Ávaldi Ingjaldsson; þeira bǫrn váru þau Kolfinna, er átti Gríss Semingsson, ok Brandr, er vá Galta Óttarsson á Húnavatnsþingi fyrir níð Hallfreðar.

Ævarr hét maðr, son Ketils helluflaga ok Þuríðar, dóttur Haraldar konungs gullskeggs ór Sogni. Ævarr átti....... þeira son var Véfrøðr. Synir Ævars laungetnir váru þeir Karli ok Þorbjǫrn strjúgr ok Þórðr mikill. Ævarr fór til Íslands ór víkingu, ok synir hans aðrir enn Véfrøðr; með honum fór út Gunnsteinn, frændi hans, ok Auðólfr ok Gautr, enn Véfrøðr var eftir í víkingu.

Ævarr kom skipi sínu í Blǫnduós; þá váru numin lǫnd fyrir vestan Blǫndu. Ævarr fór upp með Blǫndu at leita sér landnáms, enn er hann kom þar sem heita Móbergsbrekkur, setti hann niðr stǫng háva, ok kveðsk þar taka Véfrøði syni sínum bústað. Síðan nam hann Langadal allan upp þaðan ok svá þar fyri norðan háls; þar skifti hann lǫnd með skipverjum sínum. Ævarr bjó í Ævarsskarði.

Véfrøðr kom út síðar í Gǫnguskarðsárós ok gekk norðan til fǫður síns, ok kendi faðir hans hann eigi. Þeir glímdu, svá at upp gengu stokkar allir í húsinu, áðr Véfrøðr sagði til sín. Hann gerði bú at Móbergi, sem ætlat var, enn Þorbjǫrn strúgr á Strúgsstǫðum, enn Gunnsteinn á Gunnsteinsstǫðum, Karli á Karlastǫðum, Þórðr á Mikilsstǫðum, Auðólfr á Auðólfsstǫðum. Gautr bygði Gautsdal; hann var einhendr. Þeir Eyvindr sǫrkvir fóru sér sjálfir, ok vildu eigi lifa Ingimund enn gamla. Haukr bjó þar sem nú heita Hauksgrafir.

Véfrøðr átti Gunnhildi, dóttur Eiríks ór Guðdǫlum, systur Hólmgǫngu-Starra. Þeira synir váru þeir Úlfheðinn, er þeir Þjóstólfr vágu við Grindarlœk, ok Skarpheðinn, er þeir Digr-Ormr vágu í Vatnsskarði, ok Húnrøðr faðir Más, fǫður Hafliða. Halldóra hét dóttir Húnrøðar, móðir Vigdísar, móður Úlfheðins, fǫður Rafns, fǫður Hallberu, móður Valdísar, móður Snorra, fǫður Hallberu, er átti Markús Þórðarson á Melum.

Holti hét maðr, er nam Langadal ofan frá Móbergi, ok bjó á Holtastǫðum; hann var faðir Ísrøðar, fǫður Ísleifs, fǫður Þorvalds, fǫður Þórarins ens spaka. Dóttir Þorvalds var Þórdís, er átti Halldórr, son Snorra goða. Þeira dœtr váru þær Þorkatla, er átti Guðlaugr Þorfinnsson í Straumsfirði; þaðan eru Sturlungar komnir ok Oddverjar. Ǫnnur var Guðrún, er átti Kjartan Ásgeirsson ór Vatnsfirði; þeira son Þorvaldr faðir Ingiríðar, er Guðlaugr prestr átti.

Fóstólfr ok Þjóstólfr bjoggu í Engihlíð í Langadal; þeir tóku við sekum manni, þeim er Þorgrímr hét; þann vágu þeir Húnrøðr ok Þórólfr leikgoði á Kili. Eftir þat vágu þeir Fóstólfr ok Þjóstólfr Úlfheðin, bróður Húnrøðar hjá Grindalœk; þeir bjoggu þá í Holti, enn Finnr Jǫrundarson á Breiðabólstað í Vestrhópi, frændi Fóstólfs, barg þeim, enn Þorkell krafla kom þeim útan. Úlfheðinn leyndi sári sínu, ok bað eigi til hefnda at leita, kvað engum auðit mundu verða. Síðan vága þeir Fóstólfr austr í Noregi Skúm, leysingja Húnrøðar, vellauðgan at fé, enn sendu alt féit út Húnrøði, ok þá sættusk þeir heilum sáttum.

Hólmgǫngu-Máni hét maðr, er nam Skagastrǫnd fyrir vestan inn til Forsár, enn fyrir austan til Mánaþúfu, ok bjó í Mánavík; hans dóttur átti Þorbrandr í Dǫlum, faðir Mána, fǫður Kálfs skálds.

Eilífr ǫrn hét maðr, son Atla Skíðasonar ens gamla, Bárðarsonar í Ál. Son Eilífs arnar var Koðrán at Giljá ok Þjóðólfr goði at Hofi á Skagastrǫnd, ok Eysteinn, faðir Þorvalds tinteins ok Þorsteins heiðmennings ok Arnar í Fljótum. Eilífr nam land inn frá Mánaþúfu til Gǫnguskarðsár, ok Laxárdal, ok bjó þar. Eilífr átti Þorlaugu dóttur Sæmundar ór Hlíð; þeira synir váru þeir Sǫlmundr, faðir Guðmundar, fǫður þeira Víga-Barða ok brœðra hans; annarr var Atli enn rammi, er átti Herdísi, dóttur Þórðar frá Hǫfða; þeira bǫrn váru þau Þorlaug, er átti Guðmundr enn ríki, ok Þórarinn, er átti Hǫllu, dóttur Jǫrundar háls; son þeira var Styrbjǫrn, er átti Yngvildi, dóttur Steinrøðar Heðinssonar frá Heðinshǫfða; þeira dóttir Arndís, er átti Hamall Þormóðarson, Þorkelssonar mána.

Sæmundr enn suðreyski, félagi Ingimundar ens gamla, sem ritat er, hann kom skipi sínu í Gǫnguskarðsárós. Sæmundr nam Sæmundarhlíð alla til Vatnsskarðs, fyrir ofan Sæmundarlœk, ok bjó á Sæmundarstǫðum; hans son var Geirmundr, er þar bjó síðan. Dóttir Sæmundar var Reginleif, er átti Þóroddr hjálmr; þeira dóttir Hallbera, móðir Guðmundar ens ríka, fǫður Eyjólfs, fǫður Þóreyjar, móður Sæmundar ens fróða. Arnalldr hét annarr son Sæmundar, faðir Rjúpu, er átti Þorgeirr, son Þórðar frá Hǫfða; þeira son var Halldórr frá Hofi.

Skefill hét maðr, er skipi sínu kom í Gǫnguskarðsárós á enni sǫmu viku ok Sæmundr; enn meðan Sæmundr fór eldi um landnám sitt, þá nam Skefill land alt fyrir útan Sauðá; þat tók hann af landnámi Sæmundar at ólofi hans, ok lét Sæmundr þat svábúit vera.

Úlfljótr hét maðr; hann nam Langaholt alt fyrir neðan Sæmundarlœk.