Bókastaðir

Bjǫrn hét maðr, er nam Bjarnarfjǫrð; hann átti Ljúfu; þeira son var Svanr, er bjó á Svanshóli.

Steingrímr nam Steingrímsfjǫrð allan, ok bjó í Trollatungu; hans son var Þórir, faðir Halldórs, fǫður Þorvalds ǫrgoða, fǫður Bitru-Odda, fǫður Steindórs, fǫður Odds, fǫður Há-Snorra, fǫður Odds munks ok Þórólfs ok Þórarins rosta.

Kolli hét maðr er nam Kollafjǫrð ok Skriðnesenni, ok bjó undir Felli meðan hann lifði.

Þorbjǫrn bitra hét maðr; hann var víkingr ok illmenni; hann fór til Íslands með skuldalið sitt; hann nam fjǫrð þann er nú heitir Bitra, ok bjó þar.

Nokkuru síðar braut Guðlaugr, bróðir Gils skeiðarnefs, skip sítt þar út við hǫfða þann er nú heitir Guðlaugshǫfði. Guðlaugr komsk á land, ok kona hans ok dóttir, enn aðrir menn týndusk; þá kom til Þorbjǫrn bitra ok myrði þau bæði, enn tók meyna ok fœddi upp. Enn er þessa varð varr Gisl skeiðarnef, fór hann til ok hefndi bróður síns; hann drap Þorbjǫrn bitru ok enn fleiri menn. Við Guðlaug er kend Guðlaugsvík.

Bálki hét maðr Blæingsson, Sótasonar af Sótanesi; hann var á móti Haraldi konungi í Hafrsfirði; eftir þat fór hann til Íslands ok nam Hrútafjǫrð allan; hann bjó á Bálkastǫðum hvárumtveggjum, enn síðast í Bœ, ok dó þar. Hans son var Bersi goðlauss, er fyrst bjó á Bersastǫðum í Hrútafirði, enn síðan nam hann Langavatnsdal, ok átti þar annat bú, áðr hann fekk Þórdísar, dóttur Þórhadds ór Hitárdal, ok tók með Hólmsland; þeira son var Arngeirr, faðir Bjarnar Hitdœlakappa. Geirbjǫrg var dóttir Bálka, móðir Véleifs ens gamla.

Arndís en auðga, dóttir Steinólfs ens lága, nam síðan land í Hrútafirði út frá Borðeyri; hon bjó í Bœ; hennar son var Þórðr, er bjó fyrr í Múla í Saurbœ.

Þrǫstr ok Grenjuðr, synir Hermundar hokins, námu land í Hrútafirði inn frá Borðeyri ok bjoggu at Melum. Frá Grenjaði var kominn Hesta-Gellir prestr, enn Ormr frá Þresti. Son Þrastar var ok Þorkell á Kerseyri, faðir Guðrúnar, er átti Þorbjǫrn þyna, son Hrómundar halta; þeir bjoggu at Fagrabrekku; Þorleifr Hrómundarfóstri var son þeira. Hásteinn hét enn son Hrómundar; þeir váru allir um eitt ráð. Þórir hét son Þorkels Þrastarsonar; hann bjó at Melum; Helga hét dóttir hans.

Í þann tíma kom Sleitu-Helgi út á Borðeyri ok Jǫrundr bróðir hans; þeir váru víkingar tólf frjálsir ok sveinar umfram; þeir fóru allir til Mela; þá fekk Helgi Helgu Þórisdóttur. Þeim Hrómundi hurfu stóðhross; þat kendu þeir Helga, ok stefndi Miðfjarðar-Skeggi þeim um stuld til alþingis, enn þeir Hrómundr skyldu gæta heraðs, ok hǫfðu virki gott á Brekku. Austmenn bjoggu skip sitt.

Einn morginn kom hrafn á ljóra á Brekku ok gall hátt; þá kvað Hrómundr:

Þorbjǫrn kvað:

Í þenna tíma kómu austmenn í virkit, þvíat verkmenn hǫfðu eigi aftr látit. Þeir brœðr gengu út, enn konur sǫgðu Hrómund of gamlan enn Þorleif of ungan at ganga út; hann var fimtán vetra. Þá kvað Hrómundr:

Austmenn fellu sex í virkinu, enn aðrir sex stukku brutt. Þá er Þorbjǫrn vildi lúka aftr virkinu, var hann skotinn í gegnum með atgeiri; Þorbjǫrn tók atgeirinn ór sárinu ok setti milli herða Jǫrundi, svá at út kom í brjóstit. Helgi kastaði honum á bak sér ok rann svá. Fallinn var Hrómundr, enn Þorleifr sárr til ólífis. Hásteinn rann eftir þeim, þar til er Helgi kastaði af sér Jǫrundi dauðum; þá hvarf hann aftr.

Konur spurðu tíðinda; Hásteinn kvað:

Konur spurðu, hvé margir þeir væri. Hásteinn kvað:

Konur spurðu, hvé margir væri fallnir af víkingum; Hásteinn kvað:

Þeir Helgi létu út enn sama dag, ok týndusk allir á Helgaskeri fyrir Skriðnesenni. Þorleifr varð græddr ok bjó at Brekku. Hásteinn fór útan ok fell á Orminum langa.

Nú eru rituð landnám flest í Vestfirðingafjórðungi, eftir því sem fróðir menn hafa sagt; má þat nú heyra, at þann fjórðung hefir mart stórmenni bygt, ok frá þeim eru margar gǫfigar ættir komnar, sem nú mátti heyra.

Þessir landnámsmenn eru gǫfgastir í Vestfirðinga fjórðungi: Hrosskell, Skalla-Grímr, Selþórir, Bjǫrn enn austrœni, Þórólfr Mostrarskegg, Uðr djúpauðga, Geirmundr heljarskinn, Úlfr skjálgi, Þórðr Víkingsson, þótt langfeðri haldisk stœrra í sumum ættum. Enn þá er bœndr váru taldir á Íslandi, þá váru níu hundruð bónda í þessum fjórðungi.