Bókastaðir

Þá er Ísland fanst ok bygðist af Noregi, var Adríanus pávi í Róma, ok Jóhannes eftir hann, sá er enn átti var með því nafni í postulegu sæti; enn Hlǫðvér Hlǫðvésson keisari fyrir norðan fjall;enn Hlöðvér Hlöðvésson keisari fyrir norðan fjall; enn Leó ok Alexandr son hans yfir Miklagarði; þá var Haraldr hárfagri konungr yfir Noregi, enn Eiríkr Eymundarson í Svíþjóð ok Bjǫrn son hans;þá var Haraldr hárfagri konungr yfir Noregi, enn Eiríkr Eymundarson í Svíþjóð ok Björn son hans; enn Gormr enn gamli at Danmǫrk;enn Gormr enn gamli at Danmörk; enn Elfráðr enn ríki í Englandi ok Játvarðr son hans; enn Kjarvalr at Dýflinni; Sigurðr jarl enn ríki í Orkneyjum.

Svá segja vitrir menn, at ór Noregi frá Staði sé sjau dægra sigling í vestr til Horns á Íslandi austanverðu; enn frá Snæfellsnesi, þar er skemst er, er fjogurra dægra haf í vestr til Grœnlands. Enn svá er sagt, ef siglt er ór Björgyn rétt í vestr til Hvarfsins á Grœnlandi, at þá mun siglt vera tylft fyrir sunnan Ísland. [Af Hernum í Noregi skal sigla jamnan í vestr til Hvarfs á Grœnlandi, ok er þá siglt fyrir norðan Hjaltland svá, at því at eins sé þat, at allgóð sé sjóvar sýn; enn fyrir sunnan Færeyjar svá, at sjór er í miðjum hlíðum, enn svá fyrir sunnan Island, at þeir hafa af fugl ok hval]. Frá Reykjanesi á sunnanverðu Islandi er fimm dœgra haf til Jolduhlaups á Írlandi, í suðr; enn frá Langanesi á norðanverðu Islandi er fjogurra dœgra haf norðr til Svalbarða í Hafsbotn; enn dœgrsigling er til óbygða á Grœnlandi ór Kolbeinsey norðr.

Svá er sagt, at menn skyldu fara ór Noregi til Færeyja; nefna sumir til Naddoð víking; enn þá rak vestr í haf, ok fundu þar land mikit; þeir gengu upp í Austfjǫrðum á fjall eitt hátt, ok sást um víða, ef þeir sæi reyki eða nǫkkur líkindi til þess at landit væri bygt;þeir gengu upp í Austfjörðum á fjall eitt hátt, ok sást um víða, ef þeir sæi reyki eða nökkur líkindi til þess at landit væri bygt; ok sá þeir þat ekki. Þeir fóru aftr um haustit til Færeyja; ok er þeir sigldu af landinu, fell snær mikill á fjǫll, ok fyrir þat kǫlluðu þeir landit Snæland.ok er þeir sigldu af landinu, fell snær mikill á fjöll, ok fyrir þat kölluðu þeir landit Snæland. Þeir lofuðu mjǫk landit.Þeir lofuðu mjök landit. Þar heitir nú Reyðarfjall í Austfjǫrðum, er þeir hǫfðu at komit.Þar heitir nú Reyðarfjall í Austfjörðum, er þeir höfðu at komit. Svá sagði Sæmundr prestr enn fróði.

Maðr hét Garðarr Svavarsson, sœnskr at ætt; hann fór at leita Snælands at tilvísan móður sinnar framsýnnar; hann kom at landi fyrir austan Horn et eystra; þar var þá hǫfn.þar var þá höfn. Garðarr sigldi umhverfis landit, ok vissi at þat var eyland. Hann var um vetr einn norðr í Húsavík á Skjálfanda ok gerði þar hús. Um várit, er hann var búinn til hafs, sleit frá honum mann á báti, er hét Náttfari, ok þræl ok ambátt. Hann bygði þar síðan er heitir Náttfaravík. Garðarr fór þá til Noregs ok lofaði mjǫk landit.Garðarr fór þá til Noregs ok lofaði mjök landit. Hann var faðir Una, fǫður Hróars Tungugoða.Hann var faðir Una, föður Hróars Tungugoða. Eftir þat var landit kallat Garðarshólmr, ok var þá skógr milli fjalls ok fjǫru.Eftir þat var landit kallat Garðarshólmr, ok var þá skógr milli fjalls ok fjöru.

Flóki Vilgerðarson hét maðr; hann var víkingr mikill; hann [bjóst af Rogalandi at leita Snælands. Þeir lágu í Smjörsundi. Hann fekk at blóti miklu ok blótaði hrafna þrjá, þá er honum skyldu leið vísa, því at þá hǫfðu hafsiglingarmenn engir leiðarstein í þann tíma á Norðrlǫndum.Hann fekk at blóti miklu ok blótaði hrafna þrjá, þá er honum skyldu leið vísa, því at þá höfðu hafsiglingarmenn engir leiðarstein í þann tíma á Norðrlöndum. Þeir hlóðu þar varða, er blótit hafði verit, ok kǫlluðu Flókavarða;Þeir hlóðu þar varða, er blótit hafði verit, ok kölluðu Flókavarða; þat er þar er] mœtist Hǫrðaland ok Rogaland.þat er þar er] mœtist Hörðaland ok Rogaland. Hann fór fyrst til Hjaltlands ok lá þar í Flókavági; þar týndist Geirhildr dóttir hans í Geirhildarvatni. Með Flóka var á skipi bóndi sá er Þórólfr hét, annarr Herjólfr. Faxi hét suðreyskr maðr, er þar var á skipi. [Flóki sigldi þaðan til Færeyja ok gifti þar dóttur sína. Frá henni var Þrándr í Gǫtu.Frá henni var Þrándr í Götu. Þaðan sigldi hann út í haf með hrafna þá þrjá, er hann hafði blótað í Noregi]; ok er hann lét lausan enn fyrsta, fló sá aftr um stafn; annarr fló í loft upp ok aftr til skips; enn þriði fló fram um stafn í þá átt sem þeir fundu landit. Þeir kvámu austan at Horni, ok sigldu fyrir sunnan landit. Enn er þeir sigldu vestr um Reykjanes, ok upp lauk firðinum, svá at þeir sá Snæfellsnes, þá rœddi Faxi um: "Þetta mun vera mikit land, er vér hǫfum fundit;Enn er þeir sigldu vestr um Reykjanes, ok upp lauk firðinum, svá at þeir sá Snæfellsnes, þá rœddi Faxi um: "Þetta mun vera mikit land, er vér höfum fundit; hér eru vatnfǫll stór".hér eru vatnföll stór". Síðan er þat kallaðr Faxaóss. Þeir Flóki sigldu vestr yfir Breiðafjǫrð, ok tóku þar land sem heitir Vatnsfjǫrðr, við Barðastrǫnd.Þeir Flóki sigldu vestr yfir Breiðafjörð, ok tóku þar land sem heitir Vatnsfjörðr, við Barðaströnd. Þá var fjǫrðrinn fullr af veiðiskap, ok gáðu þeir eigi fyrir veiðum at fá heyjanna, ok dó alt kvikfé þeira um vetrinn.Þá var fjörðrinn fullr af veiðiskap, ok gáðu þeir eigi fyrir veiðum at fá heyjanna, ok dó alt kvikfé þeira um vetrinn. Vár var heldr kalt. Þá gekk Flóki upp á fjall eitt hátt, ok sá norðr yfir fjǫllin fjǫrð fullan af hafísum;Þá gekk Flóki upp á fjall eitt hátt, ok sá norðr yfir fjöllin fjörð fullan af hafísum; því kǫlluðu þeir landit Ísland, sem þat hefir síðan heitit.því kölluðu þeir landit Ísland, sem þat hefir síðan heitit. Þeir Flóki ætluðu brutt um sumarit, ok urðu búnir lítlu fyrir vetr. Þar sér enn skálatóft þeira inn frá Br [i] anslæk, ok svá hrófit, ok svá seyði þeira. Þeim beit eigi fyrir Reykjanes, ok sleit frá þeim bátinn, ok þar á Herjólf. Hann tók þar [land], sem nú heitir Herjólfshǫfn.Hann tók þar [land], sem nú heitir Herjólfshöfn. Flóki [kom í Hafnarfjǫrð.Flóki [kom í Hafnarfjörð. Þeir fundu hval á eyri einni út frá firðinum ok kǫlluðu þar Hvaleyri.Þeir fundu hval á eyri einni út frá firðinum ok kölluðu þar Hvaleyri. Þar fundust þeir Herjólfr]. Flóki var um vetrinn í Borgarfirði. Þeir sigldu um sumarið eftir til Noregs. Ok er menn spurðu af landinu, þá lét Flóki illa yfir, enn Herjólfr sagði kost ok lǫst af landinu;Ok er menn spurðu af landinu, þá lét Flóki illa yfir, enn Herjólfr sagði kost ok löst af landinu; enn Þórólfr kvað drjúpa smjǫr af hverju strái á landinu, því er þeir hǫfðu fundit; því var hann kallaðr Þórólfr smjǫr.enn Þórólfr kvað drjúpa smjör af hverju strái á landinu, því er þeir höfðu fundit; því var hann kallaðr Þórólfr smjör.

Bjǫrnólfr hét maðr, enn annarr Hróaldr;Björnólfr hét maðr, enn annarr Hróaldr; þeir váru synir Hrómundar Greipssonar; þeir fóru af Þelamǫrk fyrir víga sakir, ok staðfestust í Dalsfirði á Fjǫlum.þeir fóru af Þelamörk fyrir víga sakir, ok staðfestust í Dalsfirði á Fjölum. Sonr Bjǫrnólfs var Ǫrn, faðir þeira Ingólfs ok Helgu, enn Hróalds son var Hróðmarr, faðir Leifs.Sonr Björnólfs var Örn, faðir þeira Ingólfs ok Helgu, enn Hróalds son var Hróðmarr, faðir Leifs. Þeir Ingólfr ok Leifr fóstbrœðr fóru í hernað með sonum Atla jarls ens mjóva af Gaulum, þeim H [all] steini, ok Hersteini ok Hólmsteini. Með þeim fóru ǫll skifti vel;Með þeim fóru öll skifti vel; ok er þeir kvámu heim, mæltu þeir til samfara með sér annat sumar; enn um vetrinn gerðu þeir fóstbrœðr veizlu sonum jarlsins. At þeiri veizlu strengdi Hólmsteinn heit, at hann skyldi eiga Helgu Arnardóttur eða øngva konu ella.At þeiri veizlu strengdi Hólmsteinn heit, at hann skyldi eiga Helgu Arnardóttur eða öngva konu ella. Um þessa heitstrenging fanst mǫnnum fátt;Um þessa heitstrenging fanst mönnum fátt; enn Leifr roðnaði á at sjá, ok varð fátt um með þeim Hólmsteini, er þeir skildu þar at boðinu.

Um várit eftir bjoggust þeir fóstbrœðr at fara í hernað, ok ætluðu til móts við sonu Atla jarls. Þeir fundust við Hísargafl, ok lǫgðu þeir Hólmsteinn brœðr þegar til orrostu við þá Leif.Þeir fundust við Hísargafl, ok lögðu þeir Hólmsteinn brœðr þegar til orrostu við þá Leif. Enn er þeir hǫfðu barizt um hríð, kom at þeim Ǫlmóðr enn gamli, son Hǫrða-Kára, frændi Leifs, ok veitti þeim Ingólfi.Enn er þeir höfðu barizt um hríð, kom at þeim Ölmóðr enn gamli, son Hörða-Kára, frændi Leifs, ok veitti þeim Ingólfi. Í þeiri orrostu fell Hólmsteinn, enn Hersteinn flýði. Þá fóru þeir Leifr í hernað. Enn um vetrinn eftir fór Hersteinn at þeim Leifi, ok vildi drepa þá; enn þeir fengu njósn af fǫr hans, ok gerðu [st] mót honum; varð þá enn orrosta mikil, ok fell þar Hersteinn.Enn um vetrinn eftir fór Hersteinn at þeim Leifi, ok vildi drepa þá; enn þeir fengu njósn af för hans, ok gerðu [st] mót honum; varð þá enn orrosta mikil, ok fell þar Hersteinn. Eftir þat dreif at þeim fóstbrœðrum vinir þeira ór Firðafylki. Vóru þá menn sendir á fund Atla jarls ok H [all] steins at bjóða sættir, ok sættust þeir at því, at þeir Leifr guldu eignir sínar þeim feðgum. Enn þeir fóstbrœðr bjoggu skip mikit, er þeir áttu, ok fóru at leita lands þess er Hrafnaflóki hafði fundit ok þá var Ísland kallat. Þeir fundu landit, ok váru í Austfjǫrðum í Álftafirði enum syðra.Þeir fundu landit, ok váru í Austfjörðum í Álftafirði enum syðra. Þeim virðist landit betra suðr enn norðr. Þeir váru einn vetr á landinu, ok fóru þá aftr til Noregs.

Eftir þat varði Ingólfr fé þeira til Íslands ferðar, enn Leifr fór í hernað í vestrvíking; hann herjaði á Írland, ok fann þar jarðhús mikit; þar gekk hann í, ok var myrkt, þar til er lýsti af sverði því er maðr helt á. Leifr drap þann mann ok tók sverðit, ok mikit fé af honum; síðan var hann kallaðr Hjǫrleifr.síðan var hann kallaðr Hjörleifr. Hjǫrleifr herjaði víða um Írland, ok fekk þar mikit fé;Hjörleifr herjaði víða um Írland, ok fekk þar mikit fé; þar tók hann þræla tíu, er svá hétu: Dufþakr ok Geirrøðr, Skjaldbjǫrn, Halldórr ok Drafdritr;þar tók hann þræla tíu, er svá hétu: Dufþakr ok Geirrøðr, Skjaldbjörn, Halldórr ok Drafdritr; eigi eru nefndir fleiri. Enn eftir þat fór Hjǫrleifr til Noregs ok fann þar Ingólf fóstbróður sinn.Enn eftir þat fór Hjörleifr til Noregs ok fann þar Ingólf fóstbróður sinn. Hann hafði áðr fengit Helgu Arnardóttur, systur Ingólfs. Þenna vetr fekk Ingólfr at blóti miklu, ok leitaði sér heilla um forlǫg sín; enn Hjǫrleifr vildi aldri blóta.Þenna vetr fekk Ingólfr at blóti miklu, ok leitaði sér heilla um forlög sín; enn Hjörleifr vildi aldri blóta. Fréttin vísaði Ingólfi til Íslands. Eftir þat bjó sítt skip hvárr þeira mága til Íslands ferðar; hafði Hjǫrleifr herfang sítt á skipi, enn Ingólfr félags fé þeira, ok lǫgðu til hafs er þeir váru búnir.hafði Hjörleifr herfang sítt á skipi, enn Ingólfr félags fé þeira, ok lögðu til hafs er þeir váru búnir.