Bókastaðir

Nú flýðu sumir menn jarls á land upp, sumir gengu til griða. Þá røru þeir Sveinn jarl út á fjǫrðinn ok lǫgðu þeir saman skip sín, ok tǫluðu hǫfðingjar milli sín; leitar jarl ráða við lenda menn. Erlingr Skjálgsson réð þat, at þeir skyldu norðr sigla í land ok fá sér lið ok berjask enn við Óláf konung. En fyrir því at þeir hǫfðu látit lið mikit, þá fýstu flestir allir, at jarl fœri ór landi á fund Svía-konungs, mágs síns, ok eflðisk þaðan at liði; ok fylgði Einarr því ráði, þvíat honum þótti sem þeir hefði þá engi fǫng til at berjask við Óláf konung. Skilðisk þá lið þeira, siglði jarl suðr um Foldina, ok með honum Einarr þambarskelfir; Erlingr Skjálgsson ok enn margir aðrir lendir menn, þeir er eigi vildu flýja óðul sín, fóru norðr til heimila sinna; hafði Erlingr um sumarit fjǫlmenni mikit.

Óláfr konungr ok hans menn sá, at jarl hafði saman lagt sínum skipum; þá eggjaði Sigurðr konungr sýr, at þeir skyldu leggja at jarli ok láta þá til stáls sverfa með þeim. Óláfr konungr segir, at hann vill sjá fyrst, hvert ráð jarl tekr, hvárt þeir halda saman flokkinum eða skilsk við hann liðit. Sigurðr kvað hann ráða mundu — "en þat er mitt hugboð, segir hann, við skaplyndi þitt ok ráðgirni, at seint tryggvir þú þá stórbukkana, svá sem þeir eru vanir áðr at halda fullu til móts við hǫfðingja". Varð ok ekki af atlǫgunni; sá þeir þá brátt, at jarls lið skilðisk. Þá lét Óláfr konungr rannsaka valinn; lágu þeir þar nǫkkurar nætr ok skiptu herfanginu. Þá kvað Sigvatr skáld vísur þessar:

Ok enn þessa:

Óláfr konungr gaf gjafar Sigurði konungi sýr, mági sínum, at skilnaði, ok svá ǫðrum hǫfðingjum, þeim er honum hǫfðu lið veitt; hann gaf Katli af Hringunesi karfa xv. -sessu, ok flutti Ketill karfann upp eptir Raumelfi ok alt upp í Mjǫrs.

Óláfr konungr helt til njósnum um farar jarls; en er hann spurði þat, at jarl var ór landi farinn, þá fór hann vestr eptir Víkinni; dreif þá lið til hans, var hann til konungs tekinn á þingum; fór hann svá alt til Líðandisness. Þá spurði hann, at Erlingr Skjálgsson hafði samnað mikinn; dvalðisk hann þá ekki á Norðr-Ǫgðum, þvíat hann fekk hraðbyri; fór hann sem skyndiligast norðr til Þrándheims, þvíat honum þótti þar vera alt megin landzins, ef hann fengi þar undir sik komit, meðan jarl var ór landi. En er Óláfr konungr kom í Þrándheim, þá varð þar engi upreist í móti honum, ok var hann þar til konungs tekinn ok settisk þar um haustit í Niðarósi ok bjó þar til vetrvistar ok lét þar húsa konungsgarð ok reisa þar Clemenskirkju í þeim stað, sem nú stendr hon. Hann markaði toptir til garða ok gaf bóndum ok kaupmǫnnum eða þeim ǫðrum, er honum sýndisk ok húsa vildu. Hann sat þar fjǫlmeðr, þvíat hann treystisk illa Þrœndum um trúleik, ef jarl kvæmi aptr í landit; váru berastir í því Innþrœndir, ok fekk hann þaðan engar skyldir.

Sveinn jarl fór fyrst til Svíþjóðar á fund Óláfs Svíakonungs, mágs síns, ok segir honum alt frá viðrskiptum þeira Óláfs digra ok leitaði þá ráða af Svíakonungi, hvat hann skal upp taka. Konungr segir, at jarl skal vera með honum, ef hann vill þat, ok hafa þar ríki til forráða, þat er honum þykki sœmiligt — "ok at ǫðrum kosti, segir hann, skal ek fá þér gnógan liðsafla at sœkja landit af Óláfi". Jarl kaus þat, þvíat þess fýstu allir hans menn, þeir er áttu eignir stórar í Nóregi margir, er þar váru með honum. En er þeir sátu yfir þessarri ráðagørð, þá kom þat ásamt, at þeir skyldu eptir um vetrinn ráða til at fara landveg um Helsingjaland ok Jamtaland ok svá ofan í Þrándheim, þvíat jarl treystisk Innþrœndum bezt við sik um traustit ok liðveizlu, ef hann kvæmi þar; en þó gera þeir þat ráð, at fara um sumarit fyrst í Austrveg í hernað ok fá sér fjár.

Sveinn jarl fór með lið sitt austr í Garðaríki ok herjaði þar; dvalðisk hann þar um sumarit; en er haustaði, snøri hann aptr liði sínu til Svíþjóðar. Þá fekk hann sótt þá, er hann leiddi til bana. Eptir andlát jarls fór lið þat, er honum hafði fylgt, aptr til Svíþjóðar, en sumir snøru til Helsingjalandz ok þaðan til Jamtalandz ok þá austan um Kjǫl til Þrándheims, ok segja þeir þau tíðendi, er gǫrzk hǫfðu í ferð þeira; var þá sannspurt andlát Sveins jarls.