En it þriðja vár andaðisk Aðalráðr konungr;tóku þá konungdóm synir hans, Eaðmundr ok Eaðvarðr.Þá fór Óláfr konungr suðr um sjá, ok þá barðisk hann í Hringsfirði ok vann kastala á Hólunum, er víkingar sátu í;hann braut kastalann;svá segir Sigvatr skáld:
Tøgr vas fullr í fǫgrum folkveggs drifa-hreggi (helt, sem hilmir mælti) Hringsfirði (lið þingat); ból lét hann á Hóli hátt, ' s víkingar ǫttu, (þeir bǫðut sér síðan slíks skotnaðar) brotna.
Chapter 17
Óláfr konungr helt liði sínu vestr til Gríslupolla ok barðisk þar við víkinga fyrir Viljálmsbœ;þar hafði Óláfr konungr sigr;svá segir Sigvatr:
Áleifr vant, þars jǫfrar, ellipta styr, fellu (hrings komt af því þingi þollr) í Gríslupollum; þat frák víg, at vítti, Viljalms fyr bœ, hjalma (tala minst es þat telja), tryggs jarls, háit snarla.
Því næst barðisk hann vestr í Fetlafirði, sem segir Sigvatr:
Tǫnn rauð tolpta sinni tírfylgjandi ylgjar (varð) í Fetlafirði (fjǫrbann lagit mǫnnum).
Þaðan fór Óláfr konungr alt suðr til Seljupolla ok átti þar orrostu.Þar vann hann borg þá, er hét Gunnvaldzborg — hon var mikil ok forn —, ok þar tók hann jarl, er fyrir réð borginni, er hét Geirfiðr.Þá átti Óláfr konungr tal við borgarmennina;hann lagði gjald á borgina ok á jarl til útlausnar xii. þúsundir gullskillinga;slíkt fé var honum goldit af borginni, sem hann lagði á;svá segir Sigvatr:
Þrettánda vann Þrœnda (þat vas flótta bǫl) dróttinn snjallr í Seljupollum sunnarla styr kunnan; upp lét gramr í gamla Gunnvaldsborg of morgin (Geirfiðr hét sá) gǫrva gengit jarl ok fenginn.
Chapter 18
Eptir þat helt Óláfr konungr liði sínu vestr í Karlsár ok herjaði þar, átti þar orrostu.En þá er Óláfr konungr lá í Karlsám ok beið þar byrjar ok ætlaði at sigla út til Nǫrvasunda ok þaðan út í Jórsalaheim, þá dreymði hann merkiligan draum, at til hans kom merkiligr maðr ok þrekligr ok þó ógurligr ok mælti við hann, bað hann hætta ætlan þeiri, at fara út í lǫnd — "far aptr til óðala þinna, þvíat þú munt vera konungr yfir Nóregi at eilífu".Hann skilði þann draum til þess, at hann myndi konungr vera yfir landi ok hans ættmenn langa ævi.
Chapter 19
Af þeiri vitran snøri hann aptr ferðinni ok lagðisk við Peituland ok herjaði þar ok brendi þar kaupstað þann, er Varrandi hét;þess getr Óttarr:
Nǫðuð, ungr, at eyða ógnteitr, jǫfurr, Peitu; reynduð, ræsir, steinda rǫnd á Túskalandi.
Ok enn segir Sigvatr svá:
Malms vann, Mœra hilmir, munnrjóðr, es kom sunnan, gang, þars gamlir sprungu geirar, upp at Leiru; varð fyr víga Njǫrðum Varrandi sæ fjarri brendr á byggðu landi (bœr heitir svá) Peitu.
Chapter 20
Óláfr konungr hafði verit í hernaði vestr í Vallandi ii. sumur ok einn vetr.Þá var liðit frá falli Óláfs konungs Tryggvasonar xiii. vetr.Þá váru í Vallandi jarlar tveir, Viljálmr ok Roðbert;faðir þeira var Ríkarðr Rúðu-jarl, þeir réðu fyrir Norðmandí.Systir þeira var Emma drótning, er Aðalráðr Englakonungr hafði átt;sønir þeira váru þeir Eaðmundr ok Eatvarðr inn góði, Eatvígr ok Eatgeirr.Ríkarðr Rúðu-jarl var sonr Ríkarðar, sonar Viljálms langaspjóts, hann var sonr Gǫngu-Hrólfs jarls, þess er vann Norðmandí;hann var sonr Rǫgnvaldz Mœra-jarls ins ríka, sem fyrr er ritat.Frá Gǫngu-Hrólfi eru komnir Rúðu-jarlar, ok tǫlðu þeir lengi síðan frændsemi við Nóregs hǫfðingja ok virðu þeim þat lengi síðan ok váru inir mestu vinir Norðmanna alla stund, ok áttu með þeim friðlǫnd allir Norðmenn, þeir er þat vildu þekkjask.Um haustit kom Óláfr konungr í Norðmandí ok dvalðisk þar um vetrinn í Signu ok hafði þar friðland.