Ef menn vilja hafa tíðir lǫghelga daga ok taka þeir þar prest í þing, þeir skulu tólf mǫrkum kaupa á millum alþinga tveggja þat skal hálft vara vera eða til vǫru virt ok sex alna aurar. En hálft þeir aurar er þar ganga í því þingi. Þat fé skal gjalda þá er sex vikur eru af sumri en fimmta dag viku at heimili prests. Prestr verðr útlagr þrim mǫrkum ef hann metsk dýrra en svá, ok á sá sǫk þá er við hann keypti. Nú vill sá eigi ok á hverr er vill.
Lǫgkaup eigu prestar at heimta at þingunautum eptir því sem þeir syngja til nema þeir sættisk á annat sín á milli ok á þat at haldask sem þeir sættask á. Eindagi er á tíðakaupi presta en fimmta dag viku þá er sjau vikur eru af sumri við alla þingunauta, ok lýkr við hálf fimmta mǫrk sex alna aura ef haldit er, ok er at heimili prests stefnustaðr um tíðakaup hans við alla þingunauta.
Ef maðr býr á kirkjubóli, þá skal hann þar halda húsum ok gǫrðum svá at land spillisk eigi. En ef land spillisk í ábúð hans þá skal þat bœta kirkju slíku sem búar fimm virða við bók. Ef maðr bœtir kirkju land þá skal hann guðs þǫkk fyrir þat hafa. Eigi má hann fébœtr fyrir þat heimta.
Þat er mælt at þá eina menn skal at kirkju grafa er biskup lofar sá er yfir þeim fjórðungi er. Ef maðr fœrir þess manns lík til kirkju er biskup hefir bannat ok varðar þat fjǫrbaugsgarð þeim er fœrði. Sá á sǫk þá er varðveizlu kirkjunnar á ok skal kveðja til á þingi níu heimilisbúa þess er sóttr er. Þeim varðar ok fjǫrbaugsgarð er við tekr ok svá presti ef hann syngr líksǫng yfir.
Þar er menn leggja fé til kirkna at biskupa ráði ok at erfingja sátt þá á þat jafnt fast at halda sem í lǫgréttu sé lofat ok eru slík viðrlǫg ef frá er brugðit ok slík heimting til. Þat er biskupum lofat þar er þeir vilja gera máldaga í lǫnd manna at þeir skulu eigi lýsa láta at lǫgbergi nema þeir vili. En í þingbrekku skulu þeir láta til segja á várþingi því er þeir heyja ok hafa vátta við et næsta várit eptir. Þat er mælt at af eru teknir útróðrar ok ǫll veiðr fiska ok fugla um lǫghelgar tíðir. Of fimmtán daga ena hæstu þá skulu menn festa andvirki sitt við ofviðri eða vatnagang eða eldi ok vinna þat allt sem áðr var mælt. Fjǫrbaugsgarð varðar nú ef fleira er unnit.