Chapter 89
Mjǫk erom tregt
tungo at hrœra
meþ loptvétt
ljóþpundara.
Esat nú vænlegt
of Viþors þýfe,
né hógdrœgt
ór hugar fylgsne.
tungo at hrœra
meþ loptvétt
ljóþpundara.
Esat nú vænlegt
of Viþors þýfe,
né hógdrœgt
ór hugar fylgsne.
Esat auþþeystr,
því ekke veldr
hǫfoglegr,
ór hyggjo staþ
fagnafundr
Friggjar niþja,
ár borenn
ór jǫtonheimom.
því ekke veldr
hǫfoglegr,
ór hyggjo staþ
fagnafundr
Friggjar niþja,
ár borenn
ór jǫtonheimom.
Lastalauss
es lifnaþe
á nokkvers
nǫkkva Brage.
Jǫtons hals
under þjóta
náens niþr
fyr naustdurom.
es lifnaþe
á nokkvers
nǫkkva Brage.
Jǫtons hals
under þjóta
náens niþr
fyr naustdurom.
Þvít ætt mín
á enda stendr
hreggbarner
sem hlyner marka.
Esa karskr maþr
sás kǫggla berr
frænda hrørs
af fletjom niþr.
á enda stendr
hreggbarner
sem hlyner marka.
Esa karskr maþr
sás kǫggla berr
frænda hrørs
af fletjom niþr.
Þó monk mitt
ok móþor hrør
fǫþor fall
fyrst of telja;
þat berk út
ór orþhofe
mærþar timbr
mále laufgat.
ok móþor hrør
fǫþor fall
fyrst of telja;
þat berk út
ór orþhofe
mærþar timbr
mále laufgat.
Grimt vǫrom hliþ,
þats hrǫnn of braut
fǫþor míns
á frændgarþe.
Veitk ófult
ok opet standa
sonar skarþ,
es mér sær of vann.
þats hrǫnn of braut
fǫþor míns
á frændgarþe.
Veitk ófult
ok opet standa
sonar skarþ,
es mér sær of vann.
Mjǫk hefr Rǫ́n
of rysktan mik,
emk ofsnauþr
at ástvinom;
sleitt marr bǫnd
mínnar áttar
snaran þǫ́tt
af sjǫlfom mér.
of rysktan mik,
emk ofsnauþr
at ástvinom;
sleitt marr bǫnd
mínnar áttar
snaran þǫ́tt
af sjǫlfom mér.
Veizt ef sǫk
sverþe rækak,
vas ǫlsmiþ
allra tíma.
Hroþa vábrœþr
ef viþa mættak,
fórk Æges
andvígr mane.
sverþe rækak,
vas ǫlsmiþ
allra tíma.
Hroþa vábrœþr
ef viþa mættak,
fórk Æges
andvígr mane.
En ek ekke
eiga þóttomk
sakar afl
viþ sonar bana,
þvít alþjóþ
fyr augom verþr
gamals þegns
gengeleyse.
eiga þóttomk
sakar afl
viþ sonar bana,
þvít alþjóþ
fyr augom verþr
gamals þegns
gengeleyse.
Mik hefr marr
miklo ræntan,
grimt es fall
frænda at telja,
síþans minn
á munvega
áttar skjǫldr
aflífe hvarf.
miklo ræntan,
grimt es fall
frænda at telja,
síþans minn
á munvega
áttar skjǫldr
aflífe hvarf.
Veitk þat sjalfr,
at í syne mínom
vasa ills þegns
efne vaxet,
ef randviþr
røskvask næþe,
unz Hergauts
hendr of tœke.
at í syne mínom
vasa ills þegns
efne vaxet,
ef randviþr
røskvask næþe,
unz Hergauts
hendr of tœke.
Æ lét flest
þats faþer mælte,
þótt ǫll þjóþ
annat segþe,
mér upp helt
of herberge
ok mitt afl
mest of studde.
þats faþer mælte,
þótt ǫll þjóþ
annat segþe,
mér upp helt
of herberge
ok mitt afl
mest of studde.
Opt kømr mér
Mána brúþar
í byrvind
brœþraleyse;
hyggjomk umb,
es hildr þróask,
nýsomk hins
ok hygg at því,
Mána brúþar
í byrvind
brœþraleyse;
hyggjomk umb,
es hildr þróask,
nýsomk hins
ok hygg at því,
hverr mér hugaþr
á hliþ stande
annarr þegn
viþ óþræþe;
þarfk þess opt
viþ þrágǫrom,
verþk varfleygr,
es viner þverra.
á hliþ stande
annarr þegn
viþ óþræþe;
þarfk þess opt
viþ þrágǫrom,
verþk varfleygr,
es viner þverra.
Mjǫk ' s torfyndr,
sás trúa knegem
of alþjóþ
elgjar galga,
þvít niflgóþr
niþja steyper
bróþor hrør
viþ baugom selr.
sás trúa knegem
of alþjóþ
elgjar galga,
þvít niflgóþr
niþja steyper
bróþor hrør
viþ baugom selr.
Fink þat opt,
es féar beiþer...
es féar beiþer...
Þats ok mælt,
at mange getr
sonar iþgjǫld,
nema sjalfr ale,
né þann enn,
es ǫþrom sé
borenn maþr
í bróþor staþ.
at mange getr
sonar iþgjǫld,
nema sjalfr ale,
né þann enn,
es ǫþrom sé
borenn maþr
í bróþor staþ.
Eromka þekt
þjóþa sinne,
þótt sér hverr
sǫtt of halde;
burr ' s býskeiþs
í bœ komenn
kvánar sunr
kynnes leita.
þjóþa sinne,
þótt sér hverr
sǫtt of halde;
burr ' s býskeiþs
í bœ komenn
kvánar sunr
kynnes leita.
En mér fens
í fǫstom þokk
hrosta hǫfundr
á hende stendr;
mákak upp
í ároar grímo
rýnnes reiþ
réttre halda,
í fǫstom þokk
hrosta hǫfundr
á hende stendr;
mákak upp
í ároar grímo
rýnnes reiþ
réttre halda,
síz sun minn
sóttar bríme
heiptoglegr
ór heime nam,
þanns ek veit
at varnaþe
vamma vanr
viþr námæle.
sóttar bríme
heiptoglegr
ór heime nam,
þanns ek veit
at varnaþe
vamma vanr
viþr námæle.
Þat mank enn,
es upp of hóf
í Goþheim
Gauta spjalle
áttar ask,
þanns óx af mér,
ok kynviþ
kvánar minnar.
es upp of hóf
í Goþheim
Gauta spjalle
áttar ask,
þanns óx af mér,
ok kynviþ
kvánar minnar.
Attak gótt
viþ geirs drótten,
gerþomk tryggr
at trúa hǫnom,
áþr vinon
vagna rúne,
sigrhǫfundr,
of sleit viþ mik.
viþ geirs drótten,
gerþomk tryggr
at trúa hǫnom,
áþr vinon
vagna rúne,
sigrhǫfundr,
of sleit viþ mik.
Blœtka því
bróþor Víles,
goþjaþar,
at gjarn séak,
þó hefr Míms vinr
mér of fengnar
bǫlva bœtr,
es et betra telk.
bróþor Víles,
goþjaþar,
at gjarn séak,
þó hefr Míms vinr
mér of fengnar
bǫlva bœtr,
es et betra telk.
Gǫfomk íþrótt
ulfs of báge
víge vanr,
vamme firþa,
ok þat geþ,
es gerþak mér
vísa fjandr
af vélǫndom.
ulfs of báge
víge vanr,
vamme firþa,
ok þat geþ,
es gerþak mér
vísa fjandr
af vélǫndom.
Nú erom torvelt.
Tveggja bága
njǫrva nipt
á nese stendr.
Skalk þó glaþr
góþom vilja
ok óhryggr
heljar bíþa.
Tveggja bága
njǫrva nipt
á nese stendr.
Skalk þó glaþr
góþom vilja
ok óhryggr
heljar bíþa.