En eptir Trójumanna orrostu urðu drjúgum allir ættmenn Príamus konungs landflæmdir, ok bygðu á ýmsum stǫðum, en mart fór svá ráðlaust, at síðan fékk aldrei ynði meðan þat lifði. En Antenor var þar eptir sem fyrr var sagt, í borginni Tróju, þá er Grikkir fóru í brott ok ræstu þeir síðan ok ruddu borgina, ok bygðu þar eptir um stund, at leyfi Agamemnons konungs, ok var þó lítil efling borgarinnar. En landit var þó svá ársælt, þegar þar var friðr, at þeim var enkis fátt er þar bygðu.
En er synir Ektóris váru vaxnir, ok þeir spurðu hvat títt var í Tróju, er þeim þóttu sitt fóstrland, at þeir sátu þá óskyldir menn þeim. Nú beiddu þeir at Elenus skyldi fá þeim lið ok skip, ok fara sjálfr með þeim til Tróju, ok ryddi brott þeim mǫnnum er þar bygðu, en unni undir þá, ok setti þar þá þar niðr. En Elenus lét þat eptir þeim, ok fóru þeir með her til Tróju.
Ok er borgarmenn sá at Elenus er þar kominn ok synir Ektóris, ok þeir mundi oddi ok eggju borgina sœkja heldr en frá hverfa, þá sá þeir engi sín efni til mótstǫðu, ok gáfu þeir þá allt saman upp, sik ok borgina í þeirra vald. En Elenus setti þá þar niðr bróðursonu sína, ok efldi þá til ríkis, ok váru þeir þar um alla sína ævi, ok þar bygði þeirra ættbogi síðan.
En brott fór ǫll sveit ok ætt Antenore, ok bygði þar ekki þaðan frá. En Elenus fór aptr í Epírum, ok sat at því ríki meðan hans líf var.
Ok er nú farit yfir þá sǫgu, er ágætust hefr verit í verǫldinni í heiðni, at allra manna virðingu, þeirra er vitrir eru, ok flestar frásagnir eru kunnar. [Lýkr hér sǫgu þessari].