Nu spyr Þidrek til eins risa er mikit gull og silfur hefer vardveitt. og huergi hafa þeir spurt af meira gulli j einum stad. þessi risi er nv gamall ath alldri og er allra risa mestur og sterkastur sua ath eingi fill fær hann borit. hann er sialfur þunngfær og liggur j einumm stad og fyrer þa sok war hann æigi suo frægur vordinn ath menn wissi mikil skyn. Heimer sagde Þidreki kongi fra þessumm risa og kuedzt wilia fara ath heimta ath honum skatt til handa Þidreki kongi. enn kongi þikkir þat wal. Heimer seiger nv ath hann weit einskiss þess manns wan j þui lanndi ath ei hafi Þidreki kongi veitt sóma og skatt nema þessi risi. Heimer tekur nv sinn hest og oll sin waapn og ridur nv alla þa leid er til liggur. ok wmm siþir kemur hann a eitt hætt fiall. þar er og mikill skógur. hann hitter þar helli mikinn. þar hleypur hann af sinumm hesti og geinngur inn j hellinn. þar la fyrer honum einn risi. sa er eigi hefer hann sied jafnmikinn. ok þessi hefer grætt haar sem dvfa og sitt og allt fyrer andlitid. Heimer geingur ath honum og mællte. Statt vpp rise, ok ver þigh. Her er sa madur kominn er berriast will vid þigh. Risinn waknar wid og mællte, diarfur erttu madur, æigi vil egh vpp stannda ad drepa þigh. þa sagde Heimer. Stenndur þu æigi vpp og verr þik þa dreg egh mitt sverd vr slidrumm og drep ek þigh. Risinn hleypur vpp og hrister haufudit og haarid og stenndur þat vpp af. þat var rædiligt ath siá. hann þrifur sina støng er bædi er long og digur, hann reidir hana vpp og lystur Heimer suo mikit hid fyrsta høgg ath hann flygur suo lángt og snart sem kólfur af boga og fyrr er hann davþur enn hann kiæmi a jørdina. þad er nv sagt fra bana Heimirs. werdur þetta nv frægt er suo mikill kappi hefer nv lated sitt líf.
Þetta heyrer sagt Þidrek kongur af Bern. ath nv er davþur hans hinn kiærsti win Heimer. þa mællte Þidrek. annathvart skal wera ath þessa skal ek hefnnt fa edur egh skal læta mitt líf. og lætur taka sinn hest Blanka og oll sin wopn. Hann rídur ifer margann diupann dal og hatt fiall adur hann kemur i þann stad er þessi risi a bygd. hann hleypur af sinumm heste fyrer hellis dyrunum og kallar. risi stattu vpp og tala wid migh. Risinn spyr hverr þar se. Þidrek kongur suarar. Ek er Þidrek kongur af Bern. þa spyr risinn, huad willtu mier er þu kallar mik til tals wid þigh? þa suarar Þidrek kongur, willtu wid gánnga ath þu munt hafa drepit minn kiæra win Heimer, þa segh þv. Risinn suarar. Ei veit ek hwart Heimer war þinn win, enn þat er satt ath ek drap hann og fyrer þvi ath hann hefdi migh drepit ef ek hefda ei hann drepit. þa seiger kóngur. hefer þu drepit minn kiæra win Heimer þa wil ek hefna hans. stattu upp og berstu wid einn mann. þa seiger risinn. Ek hugda ath einn madur skilldi ei bióda mier einvígi. Nu girnist þu þess þa skallt þat ath wísu fa. og stenndur vpp skiott og tekur sina stong og hleypur j giegn honum. Þidrek kongur bregdur nv sinu swerdi hinu hvassa Ekkisax. Risinn reidir nv støngina bædumm hondumm af ollu afli. Þidrek kongur sier nv hwersu stonginn ridur og leypur ath risanumm og will æigi flyia. Risinn lystur stonginne suo ath endirinn kemur j jørdina a baki Þidreks kongs. Þidrek snyst nv fast j móti hogginu og hoggur j einu hoggi af bædar henndur risans wid stongina ok er hann nv sigurlauss og hanndlauss. Þidrek geinngur nv æigi fyrr af enn þessi risi er daudur. þa leypur kongur a sinn hest. ok nv hefer hann vnnid hid sidasta einwigi er gieted er j hans søgu. ok er þa þetta ordit allfrægt hversu hann hefndi sins kiæra winar.
Þar epter er æigi þess getid ad Þidrek kongur hafi spurt til kappa þeirra edur risa er honum þætti frægd j ath berriast vid. Er Þidrek kongur nv mikill kappi og afreks madur ath eingi þorer vid hann ath iafnast. Þat eitt þikkir honum frægd ath weida dyr mikil þav er ei þora adrer kappar til ath rida. Optliga ridur hann wid fa sveina a dyra weidar. Ok her med winnur hann morg afreks werk þav er ei kunnumm wier skrifa og þav hofum wier ei spurtt.
Þa er Þidrek kongur er nær ørvasi ath alldri og þo er hann fræespecially kn med wopnum. hann hefer tekid bad j þeim stad er nv er kallad Þidreks bad. Nu kallar hans einn sveinn. herra, her hleypur einn hiortur og alldrei sa egh og einngi mun sied hafa jafnnmikit dyr edur skrautligra. þa er kongur heyrer þetta hleypur hann vpp og tekur sina badkæpu ok sveípar sig med og kallar er hann sier dyrit. taked minn hest ok mina hunnda. þa hlavpa sveinar sem hardast og taka hans hest. Nu þikkir kongi langt ath bída er dyrit hleypur hart, og sier hann hwar stenndur einn hestur allmikill med savdli. sa er svartur sem rafn. hann hleypur til hestsins og hleypur æ bak. ok i þessu bili sla sveinarner lausum hunndunumm, enn hundarner wilia æigi hlavpa epter þessum hesti. Nu hleypur hesturinn wnndir honum fast ad hardara er enn nockurskonar fugl flygur. Hanns hinn besti sveinn ridur epter honum hans besta hesti Blanka og þar fylgia hunndarnir aller.
Nu finnur Þidrek kongur ath þetta mun wera einngi hestur og will nv slæ sier lausumm af baki hestinum og ma hann hvarki lærid hefia fra hestinum. suo situr hann fast. Þa kallar sveinn æ hann ok mællte. herra nær munntu apttur koma, fyrer hvi ridur þu suo hart? þa suarar Þidrek kongur. ek rid illa seiger hann. þetta mun wera einn fianndi er ek sit æ. Enn apttur mun ek koma þa Gud will ok Sancta Maria. oc þui næst ber i sundur med hestunum suo ath sveinninn sa ei Þidrek kong, og alldrei hefer siþann tilspurst. Heþann j fra kann einngi madur ath seigia fra Þidrek kongi huad af honum ward. en suo seigia þýdwersker menn ath witrast hafe i dravmum ath Þidrek kongur hafi notid af Gudi og Sancte Mariu ath hann minntist þeirra nafns wid bana sinn. Hier lukumm wær frasaugnn þessarar søgu.