Chapter 6
Enn Halli þótti svá mikit lát Þiðranda sonar síns, at hann undi eigi lengr at búa at Hofi; fœrði hann þá byggð sína til Þváttár.
Þat var einn tíma at Þváttá, þá er Þórhallr spámaðr var þar at heimboði með Halli, at Hallr lá í hvílugólfi ok Þórhallr í annarri rekkju; enn gluggr var á hvílugólfinu. Ok einn morgin, er þeir vǫktu báðir, þá brosti Þórhallr.
Hallr mælti: "Hví brosir þú nú"?
Þórhallr svarar: "At því brosi ek, at margr hóll opnask, ok hvert kvikindi býr sinn bagga, bæði smá ok stór, ok gera fardaga". Ok litlu síðar urðu þau tíðindi, sem nú skal frá segja: