Ögmundr er maðr nefndr, er kallaðr var Ögmundr enn Danski; hann fór eitthvert sinn með 5 skipum, ok lá við Sámsey í Munarvogi. Þá er þat sagt, at matsveinar fóru á land at gera mat til, en aðrir menn fóru í skóg at skemta sér, ok þar fundu þeir einn trémann fornan ok var fertugr át hæð ok mosavaxinn, ok sá þó öll deili á honum, ok ræddu nú um með sér, hverr blótat mundi hafa þetta et mikla goð;Þá er þat sagt, at matsveinar fóru á land at gera mat til, en aðrir menn fóru í skóg at skemta sèr, ok þar fundu þeir einn trèmann fornan ok var fertugr át hæð ok mosavaxinn, ok sá þó öll deili á honum, ok ræddu nú um með sèr, hverr blótat mundi hafa þetta et mikla goð; ok þá kveðr trémaðrinn:ok þá kveðr trèmaðrinn:
er í leið megir
Heklíngs fóru
hlumtúngum
fram um salta
slóð birtínga;
þá varð ek þessa
þorps ráðandi.
svarðmerðlíngar,
suðr hjá salti,
synir Loðbrókar;
þá var ek blótinn
til bana mönnum
í Sámseyju
sunnanverðri.
meðan strönd þolir,
mann hjá þyrni
ok mosavaxinn;
nú skýtr á mík
skýja gráti,
hlýrr hvorki mér
hold né klæði. Þar báðu standa,
meðan strönd þolir,
mann hjá þyrni
ok mosavaxinn;
nú skýtr á mík
skýja gráti,
hlýrr hvorki mèr
hold nè klæði.
Ok þetta þótti mönnum undarligt, ok sögðu síðan frá öðrum mönnum.