Enn þó at allar þær konur ǫfundaði, er þar sátu umkringis, fyrir því at allar vildu eiga skikkjuna, þá mátti engi þeirra hana fá, ok engi þorði í móti at mæla.
Þá mælti herra Valvenn "þú hin fríða jungfrú" segir hann "þér tókusk þat á hendr, at þér (eiguð) engum manni at gjalda ǫmbun fyrir skikkjuna, nema hreinlífi meydóms yðvars, svá at allir ok allar, er nú sjá yðvarn góðleik, játa yðr nú henni. Enn gjarna mundu þær mæla í móti, ef þær mætti finna þér sannar sakir. Enn nú hefir at lǫgum til skipzk, at þeirra ǫfund ok angrsemi er þér fagnaðr, þeirra harmr þér huggun, þeirra svívirðing þér virðing, þeirra glœpr mun þér lof í hverju landi vaxanda."
Þar næst tók sveinninn orlof af konungi ok vill með øngum kosti þar lengr dveljask ok eigi matask; heldr vill hann aptr skunda til sinnar frú ok fœra henni sitt eyrendi.
Enn konungr settisk þá til borðs ok ǫll hirð hans. Ok má þat með sǫnnu segja, at þar sat margr góðr riddari angraðr sakir sinnar unnastu. Enn Artus konungr lét veita hirð sinni með svá miklum kostnaði, at hvergi hefir verit þvílík ǫnnur veizla veitt né þegin. Ok er hirðin var mett, þá gekk Karadin fyrir konunginn ok tók af hánum orlof til brottferðar; ok fór hann með unnastu sína, kátr ok glaðr. Enn skikkjuna lǫgðu þau til gæzlu í eitt múklífi.
Enn nú er nýliga forvitnat um hana annat sinn. Ok segir svá sá er hana á, at hann skal hvervetna láta flytja hana til raunar fríðra meyja ok vænna kvenna. Ok væntum vær þess, at fár muni finnask þær er hana megi eiga. Ok því mun hón lengi ný vera. Enn sá er skikkjuna á ætlar at senda hana í allar hirðir, svá at allar hirðkonur ok hirðmeyjar skulu henni klæðask.
Enn eigi vil ek vera sendimaðr at fylgja skikkjunni, at ek fá illt af þeim ríkum mǫnnum, er fyrir eru, fyrir þvílíka fórn. Nú rœði engi annat til þeirra, enn gott; því at betr sómir at leyna, enn upp at segja, þó at hann viti sannar sakir. Enn hver, sem í skikkjuna kemr, þá sýnir hón, hvílík hver er, sú er henni klæðisk. Ok megum vær því góðar konur lofa at verðleikum — því at þær eru verðar frægðar ok fagnaðar.
Nú endisk hér Mǫttuls saga; enn þér lifið heilir marga góða daga. Amen.