Bókastaðir

Ármóðr enn rauði Þorbjarnarson, fóstbróðir Geirleifs, nam Rauðasand; hans synir váru þeir Ǫrnólfr ok Þorbjǫrn, faðir Hrólfs ens rauðsenzka.hans synir váru þeir Örnólfr ok Þorbjörn, faðir Hrólfs ens rauðsenzka.

Þórólfr spörr kom út með Ørlygi, ok nam Patreksfjǫrð fyrir vestan, ok Víkr fyrir vestan Barð nema Kollsvík;Þórólfr spörr kom út með Örlygi, ok nam Patreksfjörð fyrir vestan, ok Víkr fyrir vestan Barð nema Kollsvík; þar bjó Kollr, fóstbróðir Ørlygs.þar bjó Kollr, fóstbróðir Örlygs. Þórólfr nam ok bjó at Hvallátrum. Þeir Nesja-Knjúkr ok Ingólfr enn sterki ok Geirþjófr váru synir Þórólfs sparrar. Þórarna var dóttir Ingólfs, er Þorsteinn Oddleifsson átti.

Þorbjǫrn tálkni ok Þorbjǫrn skúmi, synir Bǫðvars blǫðruskalla, kvámu út með Ørlygi;Þorbjörn tálkni ok Þorbjörn skúmi, synir Böðvars blöðruskalla, kvámu út með Örlygi; þeir námu Patreksfjǫrð hálfan ok Tálknafjǫrð allan til Kópaness.þeir námu Patreksfjörð hálfan ok Tálknafjörð allan til Kópaness.

Ketill ilbreiðr, son Þorbjarnar tálkna, nam Dali alla frá Kópanesi til Dufansdals; hann gaf Þórörnu, dóttur sína, Hergilsi hnappraz; rézt hann þá suðr í Breiðafjǫrð, ok nam Berufjǫrð hjá Reykjanesi.rézt hann þá suðr í Breiðafjörð, ok nam Berufjörð hjá Reykjanesi.

Ǫrn hét maðr ágætr;Örn hét maðr ágætr; hann var frændi Geirmundar heljarskinns; hann fór af Rogalandi fyrir ofríki Haraldar konungs; hann nam land í Arnarfirði svá vítt sem hann vildi; hann sat um vetrinn á Tjaldanesi, þvíat þar gekk eigi sól af um skammdegi.

Án rauðfeldr, son Gríms loðinkinna ór Hrafnistu, ok Helgu, dóttur Ánar bogsveigis, varð missáttr við Harald konung enn hárfagra, ok fór því ór landi í vestrvíking; hann herjaði á Írland, ok fekk þar Grelaðar, dóttur Bjartmars jarls; þau fóru til Íslands ok kvámu í Arnarfjǫrð vetri síðar enn Ǫrn.þau fóru til Íslands ok kvámu í Arnarfjörð vetri síðar enn Örn. Án var enn fyrsta vetr í Dufansdal; þar þótti Grelöðu illa ilmat ór jǫrðu.þar þótti Grelöðu illa ilmat ór jörðu. Ǫrn spurði til Hámundar heljarskinns, frænda síns, norðr í Eyjafirði, ok fýstist hann þangat; því seldi hann Ána rauðfeld lǫnd ǫll milli Langaness ok Stapa;Örn spurði til Hámundar heljarskinns, frænda síns, norðr í Eyjafirði, ok fýstist hann þangat; því seldi hann Ána rauðfeld lönd öll milli Langaness ok Stapa; Án gerði bú á Eyri; þar þótti Grelöðu hunangsilmr ór grasi. Dufan var leysingi Ánar; hann bjó eftir í Dufansdal. Bjartmarr var son Ánar, faðir Végesta tveggja ok Helga, fǫður Þuríðar arnkǫtlu, er átti Hergils;Bjartmarr var son Ánar, faðir Végesta tveggja ok Helga, föður Þuríðar arnkötlu, er átti Hergils; þeira dóttir var Þuríðr arnkatla, er átti Helgi Eyþjófsson. Þórhildr var dóttir Bjartmars, er átti Vésteinn Végeirsson; Vésteinn ok Uðr váru bǫrn þeira.Vésteinn ok Uðr váru börn þeira. Hjallkárr var leysingi Ánar; hans son var Bjǫrn, þræll Bjartmars;hans son var Björn, þræll Bjartmars; hann gaf Birni frelsi; þá grœddi hann fé, enn Végestr vandaði um, ok lagði hann spjóti í gegnum, enn Bjǫrn laust hann með grefi til bana.þá grœddi hann fé, enn Végestr vandaði um, ok lagði hann spjóti í gegnum, enn Björn laust hann með grefi til bana.

Geirþjófr Valþjófsson nam land í Arnarfirði: Forsfjǫrð, Reykjarfjǫrð, Trostansfjǫrð, Geirþjófsfjǫrð, ok bjó í Geirþjófsfirði;Geirþjófr Valþjófsson nam land í Arnarfirði: Forsfjörð, Reykjarfjörð, Trostansfjörð, Geirþjófsfjörð, ok bjó í Geirþjófsfirði; hann átti Valgerði dóttur Úlfs ens skjálga. Þeira son var Hǫgni;Þeira son var Högni; hann átti Uði, dóttur Óláfs jafnakolls ok Þóru Gunnsteinsdóttur. Atli var son þeira; hann átti þeira; hann átti Þuríði Þorleifsdóttur, Eyvindarsonar knés ok Þuríðar rúmgyltu. Þorleifr átti Gró, dóttur Þórólfs brækis. Hǫskuldr var son Atla, faðir Atla, fǫður Bárðar ens svarta, fǫður Sveinbjarnar, fǫður Rafns, fǫður Steinunnar, móður herra Rafns.Höskuldr var son Atla, faðir Atla, föður Bárðar ens svarta, föður Sveinbjarnar, föður Rafns, föður Steinunnar, móður herra Rafns.

Eiríkr hét maðr, er nam Keldudal fyrir sunnan Dýrafjǫrð ok Sléttanes til Stapa, ok til Háls ens ytra í Dýrafirði; hann var faðir Þorkels, fǫður Þórðar, fǫður Þorkels, fǫður Steinólfs. fǫður Þórðar, fǫður Þorleifar, móður Þorgerðar, móður Þóru, móður Guðmundar gríss, er átti Solveigu, dóttur Jóns Loftssonar.Eiríkr hét maðr, er nam Keldudal fyrir sunnan Dýrafjörð ok Sléttanes til Stapa, ok til Háls ens ytra í Dýrafirði; hann var faðir Þorkels, föður Þórðar, föður Þorkels, föður Steinólfs. föður Þórðar, föður Þorleifar, móður Þorgerðar, móður Þóru, móður Guðmundar gríss, er átti Solveigu, dóttur Jóns Loftssonar. Þeira bǫrn váru Magnús góði, ok Þorlákr, faðir Árna byskups, ok Þóra, móðir Gizurar jarls.Þeira börn váru Magnús góði, ok Þorlákr, faðir Árna byskups, ok Þóra, móðir Gizurar jarls. Þorleif var móðir Línu, móður Ceciliu, móður Bárðar ok Þorgerðar, er átti Bjǫrn enn enski;Þorleif var móðir Línu, móður Ceciliu, móður Bárðar ok Þorgerðar, er átti Björn enn enski; þeira bǫrn váru þau Arnis ábóti ok Þóra, er átti Ámundi Þorgeirsson.þeira börn váru þau Arnis ábóti ok Þóra, er átti Ámundi Þorgeirsson.

Vésteinn son Végeirs, bróðir Vébjarnar Sygnakappa, nam land milli Hálsa í Dýrafirði ok bjó í Haukadal; hann átti Þórhildi Bjartmarsdóttur; þeira bǫrn Vésteinn ok Uðr.þeira börn Vésteinn ok Uðr. Þorbjǫrn súrr kom út at albygðu landi;Þorbjörn súrr kom út at albygðu landi; honum gaf Vésteinn hálfan Haukadal; hans synir váru þeir Gísli ok Þorkell ok Ari, enn dóttir Þórdís, er Þorgrímr átti; þeira son Snorri goði. Síðan átti Þórdísi Bǫrkr enn digri;Síðan átti Þórdísi Börkr enn digri; þeira dóttir Þuríðr, er átti Þorbjǫrn digri, enn síðar Þóroddr skattkaupandi;þeira dóttir Þuríðr, er átti Þorbjörn digri, enn síðar Þóroddr skattkaupandi; þeira son var Kjartan at Fróðá.

Dýri hét maðr ágætr; hann fór af Sunnmœri til Íslands at ráði Rǫgnvalds jarls, enn fyrir ofríki Haralds konungs hárfagra.hann fór af Sunnmœri til Íslands at ráði Rögnvalds jarls, enn fyrir ofríki Haralds konungs hárfagra. Dýri nam Dýrafjǫrð ok bjó at Hálsum;Dýri nam Dýrafjörð ok bjó at Hálsum; hans son var Hrafn á Ketilseyri, faðir Þuríðar, er átti Vésteinn Vésteinsson; þeira synir Bergr ok Helgi.

Þórðr hét maðr, Víkingsson, eðr son Haraldar konungs hárfagra; hann fór til Íslands, ok nam land milli Þúfu á Hjallanesi ok Jarðfallsgils; hann bjó í Alviðru; Þórðr átti Þjóðhildi, dóttur Eyvindar austmanns, systur Helga ens magra. Þorkell Alviðrukappi enn auðgi var son þeira; hann átti....... Þórðr hét son þeira; annar Eyjólfr, faðir Gísla, er átti Hallgerði Vermundar dóttur ens mjóva; þeira son var Brandr faðir Guðmundar prests í Hjarðarholti, enn dóttir Þóra, er átti Brandr Þórhaddsson; þeira dóttir Steinvǫr, móðir Rannveigar, móður Sæhildar, er Gizurr átti.þeira dóttir Steinvör, móðir Rannveigar, móður Sæhildar, er Gizurr átti. Helgi hét annarr son Eyjólfs; hans bǫrn váru þau Óláfr ok Guðleif, er Fjarska-Fiðr átti.hans börn váru þau Óláfr ok Guðleif, er Fjarska-Fiðr átti. Þorvaldr hvíti annarr son Þórðar Víkingssonar; hann átti Þóru, dóttur Nesja-Knjúks; þeira son var Mýra-Knjúkr, faðir Þorgauts, fǫður Steinólfs, er átti Herdísi Tindsdóttur;þeira son var Mýra-Knjúkr, faðir Þorgauts, föður Steinólfs, er átti Herdísi Tindsdóttur; þeira bǫrn váru þau Þorkell á Mýrum, ok Halla, er átti Þórðr Oddleifsson.þeira börn váru þau Þorkell á Mýrum, ok Halla, er átti Þórðr Oddleifsson. Annarr son Þorvalds hvíta var Þórðr örvöndr, er átti Ásdísi Þorgrímsdóttur, Harðrefssonar. Móðir Ásdísar var Rannveig, dóttir Grjótgarðar Hlaðajarls. Ásdís var móðir Úlfs stallara, enn systir Ljóts ens spaka, ok Halldísar, er Þorbjǫrn Þjóðreksson átti.Ásdís var móðir Úlfs stallara, enn systir Ljóts ens spaka, ok Halldísar, er Þorbjörn Þjóðreksson átti. Dóttir þeira Þórðar örvandar var Oddkatla, er átti Sturla Þjóðreksson; þeira son Þórðr, er átti Hallberu, dóttur Snorra goða; þeira dóttir Þuríðr, er átti Hafliði Másson. Snorri var son Þórðar Sturlusonar, er átti Oddbjǫrgu dóttur Gríms Loðmundarsonar; þeira bǫrn váru þau Flugu-Grímr ok Hallbera, er Mág-Snorri átti.Snorri var son Þórðar Sturlusonar, er átti Oddbjörgu dóttur Gríms Loðmundarsonar; þeira börn váru þau Flugu-Grímr ok Hallbera, er Mág-Snorri átti.

Dœtr Sturlu váru sex: ein var Ásný, er Snorri Jǫrundarson átti;Dœtr Sturlu váru sex: ein var Ásný, er Snorri Jörundarson átti; þeira dóttir Þórdís, móðir Hǫskulds læknis, fǫður Margretar, móður Þorfinns ábóta.þeira dóttir Þórdís, móðir Höskulds læknis, föður Margretar, móður Þorfinns ábóta. Son þeira Snorra ok Ásnýjar var Gils, faðir Þórðar, fǫður Sturlu í Hvammi.Son þeira Snorra ok Ásnýjar var Gils, faðir Þórðar, föður Sturlu í Hvammi.

Ingjaldr Brunason nam Ingjaldssand milli Hjallaness ok Ófœru; hann var faðir Harðrefs, fǫður Þorgríms, fǫður þeira Ljóts ens spaka, sem áðr var ritat.hann var faðir Harðrefs, föður Þorgríms, föður þeira Ljóts ens spaka, sem áðr var ritat.

Ljótr enn spaki bjó á Ingjaldssandi, son Þorgríms Harðrefssonar, enn móðir hans var Rannveig, dóttir Grjótgarðar jarls. Þorgrímr gagarr var son Ljóts. Halldísi, systur Ljóts, átti Þorbjǫrn Þjóðreksson, enn Ásdísi, aðra systur Ljóts, nam Óspakr Ósvífrsson;Halldísi, systur Ljóts, átti Þorbjörn Þjóðreksson, enn Ásdísi, aðra systur Ljóts, nam Óspakr Ósvífrsson; um þá sǫk sótti Ljótr Óspak til sektar.um þá sök sótti Ljótr Óspak til sektar. Úlfr hét son þeira; þann fœddi Ljótr. Grímr kǫgr bjó á Brekku, hans synir váru þeir Sigurðr ok Þorkell, lítlir menn ok smáir.Grímr kögr bjó á Brekku, hans synir váru þeir Sigurðr ok Þorkell, lítlir menn ok smáir. Þórarinn hét fóstrson Ljóts. Ljótr kaupir slátr at Grími til xx hundraða, ok galt lœk, er fell meðal landa þeira; sá hét Ósómi. Grímr veitti honum á eng sína ok gróf land Ljóts, enn hann gaf sǫk á því, ok var fátt með þeim.Grímr veitti honum á eng sína ok gróf land Ljóts, enn hann gaf sök á því, ok var fátt með þeim. Ljótr tók við austmanni í Vaðli; sá lagði hug á Ásdísi. Gestr Oddleifsson sótti haustboð til Ljóts; þá kom þar Egill Völu-Steinsson, ok bað Gest at hann legði ráð til at fǫður hans bœttist helstríð, er hann bar um Ǫgmund son sinn.þá kom þar Egill Völu-Steinsson, ok bað Gest at hann legði ráð til at föður hans bœttist helstríð, er hann bar um Ögmund son sinn. Gestr orti upphaf Ögmundardrápu. Ljótr spurði Gest, hvat manna Þorgrímr gagarr mundi verða? Gestr kvað Þórarin fóstra hans frægra mundu verða, ok bað Þórarinn við sjá, at eigi vefðist hár þat um hǫfuð honum, er lá á tungu hans.Gestr kvað Þórarin fóstra hans frægra mundu verða, ok bað Þórarinn við sjá, at eigi vefðist hár þat um höfuð honum, er lá á tungu hans. Óvirðing þótti Ljóti þetta, ok spurði um morgininn, hvat fyrir Þorgrími lægi. Gestr kvað Úlf systurson hans mundu frægra verða. Þá varð Ljótr reiðr, ok reið þó á leið með Gesti, ok spurði: "Hvat man mér at bana verða?" Gestr kvezt eigi sjá ørlǫg hans, enn bað hann vera vel við nábúa sína.Gestr kvezt eigi sjá örlög hans, enn bað hann vera vel við nábúa sína. Ljótr spurði: "Munu jarðlýsnar, synir Gríms kögrs, verða mér að bana?" "Sárt bítr soltin lús", kvað Gestr. "Hvar man þat verða?" kvað Ljótr. "Heðra nær", kvað Gestr. Austmaðr reiddi Gest á heiði upp, ok studdi Gest á baki, er hestr rasaði undir honum. Þá mælti Gestr: "Happ sótti þik nú, enn brátt mun annat; gættu at þér verði þat eigi at óhappi". Austmaðrinn fann grafsilfr, er hann fór heim, ok tók af tuttugu penninga, ok ætlaði at hann mundi feta til síðar; enn er hann leitaði, fann hann eigi; enn Ljótr fekk tekit hann, er hann var at grefti, ok gerði af honum þrjú hundruð fyrir hvern penning. Þat haust var veginn Þorbjǫrn Þjóðreksson.Þat haust var veginn Þorbjörn Þjóðreksson. Um várit sat Ljótr at þrælum sínum á hæð einni; hann var í kápu, ok var höttrinn lerkaðr um hálsinn, ok ein ermr á. Þeir Kögrsynir hljópu á hæðina, ok hjoggu til hans báðir senn; eftir þat snaraði Þorkell hǫttinn at hǫfði honum.eftir þat snaraði Þorkell höttinn at höfði honum. Ljótr bað þá láta gótt í búsifjum sínum, ok hröpuðu þeir af hæðinni á gǫtu þá er Gestr hafði riðit;Ljótr bað þá láta gótt í búsifjum sínum, ok hröpuðu þeir af hæðinni á götu þá er Gestr hafði riðit; þar dó Ljótr. Þeir Grímssynir fóru til Hávarðar halta. Eyjólfr grái veitti þeim ǫllum, ok Steingrímr son hans.Eyjólfr grái veitti þeim öllum, ok Steingrímr son hans.

Ǫnundr Víkingsson, bróðir Þórðar í Alviðru, nam Ǫnundarfjǫrð ok bjó á Eyri.Önundr Víkingsson, bróðir Þórðar í Alviðru, nam Önundarfjörð ok bjó á Eyri.

Hallvarðr súgandi var í orrostu mót Haraldi konungi í Hafrsfirði; hann fór af þeim ófriði til Íslands, ok nam Súgandafjǫrð ok Skálavík til Stiga, ok bjó þar.hann fór af þeim ófriði til Íslands, ok nam Súgandafjörð ok Skálavík til Stiga, ok bjó þar.

Þuríðr sundafyllir, ok Vǫlu-Steinn, son hennar, fóru af Hálogalandi til Íslands, ok námu Bolungarvík, ok bjoggu í Vatnsnesi;Þuríðr sundafyllir, ok Völu-Steinn, son hennar, fóru af Hálogalandi til Íslands, ok námu Bolungarvík, ok bjoggu í Vatnsnesi; hon var því kǫlluð sundafyllir, at hon seiddi til þess í hallæri á Hálogalandi at hvert sund var fult af fiskum;hon var því kölluð sundafyllir, at hon seiddi til þess í hallæri á Hálogalandi at hvert sund var fult af fiskum; hon setti ok Kvíarmið á Ísafjarðardjúpi, ok tók til á kollótta af hverjum bónda á Ísafirði. Synir Völu-Steins váru þeir Ǫgmundr ok Egill.Synir Völu-Steins váru þeir Ögmundr ok Egill.

Helgi hét son Hrólfs ór Gnúpufelli; hann var getinn austr, ok upplenzkr at móðurætt. Helgi fór til Íslands at vitja frænda sinna; hann kom í Eyjafjǫrð ok var þá albygt;hann kom í Eyjafjörð ok var þá albygt; eftir þat vildi hann útan ok varð aftrreka í Súgandafjǫrð;eftir þat vildi hann útan ok varð aftrreka í Súgandafjörð; hann var um vetrinn með Hallvarði, enn um várit fór hann að leita sér bústaðar; hann fann fjǫrð einn, ok hitti þar skutil í flœðarmáli; þat kallaði hann Skutilsfjǫrð; þar bygði hann síðan.hann var um vetrinn með Hallvarði, enn um várit fór hann að leita sér bústaðar; hann fann fjörð einn, ok hitti þar skutil í flœðarmáli; þat kallaði hann Skutilsfjörð; þar bygði hann síðan.

Hans son var Þorsteinn ógæfa; hann fór útan ok vá hirðmann Hákonar jarls Grjótgarðssonar, enn Eyvindr ráðgjafi jarlsins sendi Þorstein til handa Vébirni Sygnatrausta; hann tók við honum, enn Védís systir hans latti þess. Fyrir þat seldi Vébjǫrn eignir sínar ok fór til Íslands, er hann treystist eigi að halda manninn.Fyrir þat seldi Vébjörn eignir sínar ok fór til Íslands, er hann treystist eigi að halda manninn.

Þórólfr brækir nam suman Skutilsfjǫrð ok Skálavík ok bjó þar.Þórólfr brækir nam suman Skutilsfjörð ok Skálavík ok bjó þar.

Eyvindr kné fór af Ǫgðum til Íslands, ok Þuríðr rymgylta, kona hans;Eyvindr kné fór af Ögðum til Íslands, ok Þuríðr rymgylta, kona hans; þau námu Álftafjǫrð ok Seyðisfjǫrð, ok bjoggu þar.þau námu Álftafjörð ok Seyðisfjörð, ok bjoggu þar. Þeira son var Þorleifr, er fyrr var getit, ok Valbrandr, faðir Hallgríms ok Gunnars ok Bjargeyjar, er átti Hávarðr halti; þeira son var Óláfr.

Geirr hét maðr ágætr í Sogni; hann var kallaðr Végeirr, þvíat hann var blótmaðr mikill; hann átti mǫrg bǫrn.hann átti mörg börn. Vébjǫrn Sygnakappi var elztr sona hans, ok Vésteinn, Véþormr, Vémundr Végestr, ok Véþorn, enn Védís dóttir.Vébjörn Sygnakappi var elztr sona hans, ok Vésteinn, Véþormr, Vémundr Végestr, ok Véþorn, enn Védís dóttir. Eftir andlát Végeirs varð Vébjǫrn ósáttr við Hákon jarl, sem fyrr var getit;Eftir andlát Végeirs varð Vébjörn ósáttr við Hákon jarl, sem fyrr var getit; því fóru þau systkin til Íslands. Þau hǫfðu útivist harða ok langa;Þau höfðu útivist harða ok langa; þau tóku um haustit Hlöðuvík fyri vestan Horn; þá fekk Vébjǫrn at blóti miklu;þá fekk Vébjörn at blóti miklu; hann kvað Hákon þann dag blóta þeim til óþurftar. Enn er hann var at blótinu, eggjuðu brœðr hans hann til brautfarar, ok gáði hann eigi blótsins, ok létu þeir út; þeir brutu þann dag skip sitt undir hömrum miklum í illviðri; þar komust þeir nauðulega upp, ok gekk Vébjǫrn fyrir; þat er nú kǫlluð Sygnakleif.Enn er hann var at blótinu, eggjuðu brœðr hans hann til brautfarar, ok gáði hann eigi blótsins, ok létu þeir út; þeir brutu þann dag skip sitt undir hömrum miklum í illviðri; þar komust þeir nauðulega upp, ok gekk Vébjörn fyrir; þat er nú kölluð Sygnakleif. Enn um vetrinn tók við þeim ǫllum Atli í Fljóti, þræll Geirmundar heljarskinns [ok bað þau engu launa vistina;Enn um vetrinn tók við þeim öllum Atli í Fljóti, þræll Geirmundar heljarskinns [ok bað þau engu launa vistina; sagði Geirmund eigi vanta mat. Enn er Atli fann Geirmund, spurði Geirmundr, hví hann var svá djarfr at taka slíka menn upp á kost hans. Atli svaraði: "Því at þat man uppi meðan Island er bygt, hversu mikilsháttar sá maðr mundi vera, at einn þræll þorði at gera slíkt utan hans orlof". Geirmundr svarar: "Fyrir þetta þitt tiltœki skaltu þiggja frelsi ok bú þetta, er þú hefir varðveitt; ok varð Atli] síðan mikilmenni. Vébjǫrn nam um várit eftir land milli Skötufjarðar ok Hestfjarðar, svá vítt sem hann gengi um á dag, ok því meirr, sem hann kallaði Folafót.Vébjörn nam um várit eftir land milli Skötufjarðar ok Hestfjarðar, svá vítt sem hann gengi um á dag, ok því meirr, sem hann kallaði Folafót. Vébjǫrn var vígamaðr mikill, ok er saga mikil frá honum.Vébjörn var vígamaðr mikill, ok er saga mikil frá honum. Hann gaf Védísi Grímólfi í Unaðsdal; þeir urðu missáttir, ok vá Vébjǫrn hann hjá Grímólfsvǫtnum;þeir urðu missáttir, ok vá Vébjörn hann hjá Grímólfsvötnum; fyrir þat var Vébjǫrn veginn á fjórðungsþingi á Þórsnesi ok þrír menn aðrir.fyrir þat var Vébjörn veginn á fjórðungsþingi á Þórsnesi ok þrír menn aðrir.

Gunnsteinn ok Halldórr hétu synir Gunnbjarnar Úlfs sonar kráku, er Gunnbjarnarsker eru við kend; þeir námu Skötufjörð, ok Laugardal ok Ögrvík til Mjóvafjarðar. Bersi var son Halldórs, faðir Þormóðar Kolbrúnarskálds. Þar í Laugardal bjó síðan Þorbjǫrn Þjóðreksson, er vá Óláf, son Hávarðar halta ok Bjargeyjar Valbrandsdóttur;Þar í Laugardal bjó síðan Þorbjörn Þjóðreksson, er vá Óláf, son Hávarðar halta ok Bjargeyjar Valbrandsdóttur; þar af gerðist saga Ísfirðinga ok víg Þorbjarnar.

Snæbjǫrn son Eyvindar austmanns, bróðir Helga magra, nam land milli Mjóvafjarðar ok Langadalsár, ok bjó í Vatnsfirði;Snæbjörn son Eyvindar austmanns, bróðir Helga magra, nam land milli Mjóvafjarðar ok Langadalsár, ok bjó í Vatnsfirði; hans son var Hólmsteinn, faðir Snæbjarnar galta; móðir Snæbjarnar var Kjalvǫr, ok váru þeir Tungu-Oddr systrasynir.móðir Snæbjarnar var Kjalvör, ok váru þeir Tungu-Oddr systrasynir. Snæbjǫrn var fóstraðr í Þingnesi með Þóroddi, enn stundum var hann með Tungu-Oddi eða móður sinni.Snæbjörn var fóstraðr í Þingnesi með Þóroddi, enn stundum var hann með Tungu-Oddi eða móður sinni. Hallbjǫrn son Odds frá Kiðjabergi Hallkelssonar, bróður Ketilbjarnar ens gamla, fekk Hallgerðar, dóttur Tungu-Odds;Hallbjörn son Odds frá Kiðjabergi Hallkelssonar, bróður Ketilbjarnar ens gamla, fekk Hallgerðar, dóttur Tungu-Odds; þau váru með Oddi enn fyrsta vetr; þar var Snæbjǫrn galti.þar var Snæbjörn galti. Óástúðlegt var með þeim hjónum. Hallbjǫrn bjó fǫr sína um várit at fardǫgum;Hallbjörn bjó för sína um várit at fardögum; enn er hann var at búnaði, fór Oddr frá húsi til laugar í Reykjaholt; þar váru sauðahús hans; vildi hann eigi vera við er Hallbjǫrn fœri, þvíat hann grunaði hvort Hallgerðr mundi fara vilja með honum.vildi hann eigi vera við er Hallbjörn fœri, þvíat hann grunaði hvort Hallgerðr mundi fara vilja með honum. Oddr hafði jafnan bœtt um með þeim. Þá er Hallbjǫrn hafði lagt á hesta þeira, gekk hann til dyngju, ok sat Hallgerðr á palli ok kembdi sér;Þá er Hallbjörn hafði lagt á hesta þeira, gekk hann til dyngju, ok sat Hallgerðr á palli ok kembdi sér; hárit fell um alla hana ok niðr á gólfit; hon hefir kvenna bezt verit hærð á Íslandi með Hallgerði snúinbrók. Hallbjǫrn bað hana upp standa ok fara;Hallbjörn bað hana upp standa ok fara; hon sat ok þagði; þá tók hann til hennar ok lyftist hon ekki; þrísvar fór svá; Hallbjǫrn nam staðar fyrir henni ok kvað:Hallbjörn nam staðar fyrir henni ok kvað:

Eftir þat snaraði hann hárit um hǫnd sér, ok vildi kippa henni af pallinum, enn hon sat ok veikst ekki.Eftir þat snaraði hann hárit um hönd sér, ok vildi kippa henni af pallinum, enn hon sat ok veikst ekki. Eftir þat brá hann sverði ok hjó af henni hǫfuðit, gekk þá út ok reið í brutt.Eftir þat brá hann sverði ok hjó af henni höfuðit, gekk þá út ok reið í brutt. Þeir váru þrír saman, ok hǫfðu tvau klyfjahross.Þeir váru þrír saman, ok höfðu tvau klyfjahross. Fátt var manna heima, ok var þegar sent at segja Oddi. Snæbjǫrn var á Kjalvararstǫðum, ok sendi Oddr honum mann;Snæbjörn var á Kjalvararstöðum, ok sendi Oddr honum mann; bað hann sjá fyrir reiðinni, enn hvergi kvezt hann fara mundu. Snæbjǫrn reið eftir þeim með tólfta mann, ok er þeir Hallbjǫrn sá eftirreiðina, báðu fǫrunautar hans hann undan ríða, enn hann vildi þat eigi.Snæbjörn reið eftir þeim með tólfta mann, ok er þeir Hallbjörn sá eftirreiðina, báðu förunautar hans hann undan ríða, enn hann vildi þat eigi. Þeir Snæbjǫrn kvámu eftir þeim við hæðir þær er nú heita Hallbjarnarvörður;Þeir Snæbjörn kvámu eftir þeim við hæðir þær er nú heita Hallbjarnarvörður; þeir Hallbjǫrn fóru á hæðina ok vǫrðust þaðan;þeir Hallbjörn fóru á hæðina ok vörðust þaðan; þar fellu þrír menn af Snæbirni ok báðir fǫrunautar Hallbjarnar;þar fellu þrír menn af Snæbirni ok báðir förunautar Hallbjarnar; Snæbjǫrn hjó þá fót af Hallbirni í ristarlið;Snæbjörn hjó þá fót af Hallbirni í ristarlið; þá hnekti hann á ena syðri hæðina ok vá þar tvá menn af Snæbirni, ok þar fell Hallbjǫrn;þá hnekti hann á ena syðri hæðina ok vá þar tvá menn af Snæbirni, ok þar fell Hallbjörn; því eru þrjár vǫrður á þeiri hæðinni, enn fimm á hinni;því eru þrjár vörður á þeiri hæðinni, enn fimm á hinni; síðan fór Snæbjǫrn aftr.síðan fór Snæbjörn aftr. Snæbjǫrn átti skip í Grímsárósi;Snæbjörn átti skip í Grímsárósi; þat kaupir hálft Hrólfr enn rauðsenzki; þeir váru tólf hvárir. Með Snæbirni váru þeir Þorkell ok Sumarliði, synir Þorgeirs rauðs, Einarssonar Stafhyltings. Snæbjǫrn tók við Þóroddi ór Þingnesi, fóstra sínum, ok konu hans, enn Hrólfr tók við Styrbirni, er þetta kvað eftir draum sinn:Snæbjörn tók við Þóroddi ór Þingnesi, fóstra sínum, ok konu hans, enn Hrólfr tók við Styrbirni, er þetta kvað eftir draum sinn:

Þeir fóru at leita Gunnbjarnarskerja ok fundu land; eigi vildi Snæbjǫrn kanna láta um nótt.eigi vildi Snæbjörn kanna láta um nótt. Styrbjǫrn fór af skipi ok fann fésjóð í kumli ok leyndi;Styrbjörn fór af skipi ok fann fésjóð í kumli ok leyndi; Snæbjǫrn laust hann með øxi;Snæbjörn laust hann með öxi; þá fell sjóðrinn niðr. Þeir gerðu skála ok lagði hann í fǫnn.Þeir gerðu skála ok lagði hann í fönn. Þorkell, son Rauðs, fann at vatn var á forki, er stóð út í skálaglugg; þat var um gói; þá grófu þeir sik út. Snæbjǫrn gerði at skipi, enn þau Þóroddr váru at skála af hans hendi, enn þeir Styrbjǫrn af Hrólfs hendi;Snæbjörn gerði at skipi, enn þau Þóroddr váru at skála af hans hendi, enn þeir Styrbjörn af Hrólfs hendi; aðrir fóru at veiðum. Styrbjǫrn vá Þórodd, enn Hrólfr ok þeir báðir Snæbjǫrn.Styrbjörn vá Þórodd, enn Hrólfr ok þeir báðir Snæbjörn. Rauðssynir sóru eiða ok allir aðrir til lífs sér. Þeir tóku Hálogaland ok fóru þaðan til Íslands í Vaðil. Þorkell trefill gat sem farit hafði fyrir Rauðssonum. Hrólfr gerði virki á Strandarheiði. Trefill sendi Sveinung til hǫfuðs honum;Trefill sendi Sveinung til höfuðs honum; fór hann fyrst á Mýri til Hermundar, þá til Óláfs at Drǫngum, þá til Gests í Haga;fór hann fyrst á Mýri til Hermundar, þá til Óláfs at Dröngum, þá til Gests í Haga; hann sendi hann til Hrólfs vinar síns. Sveinungr vá Hrólf ok Styrbjǫrn;Sveinungr vá Hrólf ok Styrbjörn; þá fór hann í Haga. Gestr skifti við hann sverði ok øxi, ok fekk honum hesta tvá hnökkótta, ok lét mann ríða um Vaðil alt í Kollafjǫrð, ok lét Þorbjǫrn enn sterka heimta hestana.Gestr skifti við hann sverði ok öxi, ok fekk honum hesta tvá hnökkótta, ok lét mann ríða um Vaðil alt í Kollafjörð, ok lét Þorbjörn enn sterka heimta hestana. Þorbjǫrn vá hann á Sveinungseyri, því at sverðit brotnaði undir hjǫltunum.Þorbjörn vá hann á Sveinungseyri, því at sverðit brotnaði undir hjöltunum. Því hœldist Trefill við Gest, þá er saman var jafnat viti þeira, at hann hefði því komit á Gest, at hann sendi sjálfr mann til hǫfuðs vin sínum.Því hœldist Trefill við Gest, þá er saman var jafnat viti þeira, at hann hefði því komit á Gest, at hann sendi sjálfr mann til höfuðs vin sínum.