Bókastaðir

Bjǫrn hét son Ketils flatnefs ok Yngvildar, dóttur Ketils veðrs, hersis af Hringaríki.Björn hét son Ketils flatnefs ok Yngvildar, dóttur Ketils veðrs, hersis af Hringaríki. Bjǫrn sat eftir at eignum fǫður síns, þá er Ketill fór til Suðreyja;Björn sat eftir at eignum föður síns, þá er Ketill fór til Suðreyja; enn er Ketill helt skǫttum fyrir Haraldi konungi enum hárfagra, þá rak konungr Bjǫrn son hans af eignum sínum, ok tók undir sik;enn er Ketill helt sköttum fyrir Haraldi konungi enum hárfagra, þá rak konungr Björn son hans af eignum sínum, ok tók undir sik; þá fór Bjǫrn vestr um haf, ok vildi þar eigi staðfestast;þá fór Björn vestr um haf, ok vildi þar eigi staðfestast; því var hann kallaðr Bjǫrn enn austrœni;því var hann kallaðr Björn enn austrœni; hann átti Gjaflaugu Kjallaksdóttur, systur Bjarnar ens sterka. Bjǫrn enn austrœni fór til Íslands, ok nam land á milli Hraunsfjarðar ok Stafár;Björn enn austrœni fór til Íslands, ok nam land á milli Hraunsfjarðar ok Stafár; hann bjó í Bjarnarhǫfn á Borgarholti, ok hafði selfǫr upp til Selja, ok átti rausnarbú;hann bjó í Bjarnarhöfn á Borgarholti, ok hafði selför upp til Selja, ok átti rausnarbú; hann dó í Bjarnarhǫfn ok er heygðr við Borgarlœk, þvíat hann einn var óskírðr barna Ketils flatnefs.hann dó í Bjarnarhöfn ok er heygðr við Borgarlœk, þvíat hann einn var óskírðr barna Ketils flatnefs. Son þeira Bjarnar ok Gjaflaugar var Kjallakr enn gamli, er bjó í Bjarnarhǫfn eftir fǫður sínn, ok Óttarr, faðir Bjarnar, fǫður Vigfúss í Drápuhlíð, er Snorri goði lét drepa.Son þeira Bjarnar ok Gjaflaugar var Kjallakr enn gamli, er bjó í Bjarnarhöfn eftir föður sínn, ok Óttarr, faðir Bjarnar, föður Vigfúss í Drápuhlíð, er Snorri goði lét drepa. Annarr son Óttars var Helgi; hann herjaði á Skotland, ok tók þar at herfangi Niðbjǫrgu, dóttur Bjólans konungs ok Kaðlinar, dóttur Gǫngu-Hrólfs; hann fekk hennar ok var son þeira Ósvífr enn spaki ok Einarr skálaglam, er druknaði á Einarsskeri í Selasundi, ok kom skjǫldr hans í Skjaldey, enn feldr á Feldarhólm.Annarr son Óttars var Helgi; hann herjaði á Skotland, ok tók þar at herfangi Niðbjörgu, dóttur Bjólans konungs ok Kaðlinar, dóttur Göngu-Hrólfs; hann fekk hennar ok var son þeira Ósvífr enn spaki ok Einarr skálaglam, er druknaði á Einarsskeri í Selasundi, ok kom skjöldr hans í Skjaldey, enn feldr á Feldarhólm. Einarr var faðir Þorgerðar, móður Herdísar, móður Steins skálds. Ósvífr átti Þórdísi, dóttur Þjóðólfs ór Hǫfn;Ósvífr átti Þórdísi, dóttur Þjóðólfs ór Höfn; þeira bǫrn váru þau: Óspakr, faðir Úlfs stallara, fǫður Jóns á Reyrvelli, fǫður Erlends hímalda, fǫður Eysteins erkibyskups, ok Þórólfr, Torráðr, Einarr, Þorbjǫrn ok Þorkell;þeira börn váru þau: Óspakr, faðir Úlfs stallara, föður Jóns á Reyrvelli, föður Erlends hímalda, föður Eysteins erkibyskups, ok Þórólfr, Torráðr, Einarr, Þorbjörn ok Þorkell; þeir urðu sekir um víg Kjartans Óláfssonar, ok Guðrún, móðir Gellis ok Bolla ok Þorleiks ok Þórðar kattar. Vilgeirr hét son Bjarnar ens austrœna. Kjallakr enn gamli átti Ástríði, dóttur Hrólfs hersis ok Ǫndóttar, systur Ǫlvés barnakarls;Kjallakr enn gamli átti Ástríði, dóttur Hrólfs hersis ok Öndóttar, systur Ölvés barnakarls; þeira son var Þorgrímr goði; hann átti Þórhildi dóttur [Þorkels meinakrs]; váru synir þeira Víga-Styrr ok Vermundr mjóvi ok Brandr, faðir Þorleiks. Dœtr Kjallaks ens gamla: Gerðr, er Þormóðr goði átti, ok Helga, er Ásgeirr á Eyri átti.

Þórólfr, son Ǫrnólfs fiskreka, bjó í Mostr;Þórólfr, son Örnólfs fiskreka, bjó í Mostr; því var hann kallaðr Mostrarskegg; hann var blótmaðr mikill. ok trúði á Þór; hann fór fyrir ofríki Haralds konungs hárfagra til Íslands, ok sigldi fyrir sunnan land; enn er hann kom vestr fyrir Breiðafjǫrð, þá skaut hann fyrir borð öndvegis súlum sínum; þar var skorinn á Þórr; hann mælti svá fyrir, at Þórr skyldi þar á land koma sem hann vildi at Þórólfr bygði; hét hann því, at helga Þór alt landnám sitt, ok kenna við hann.enn er hann kom vestr fyrir Breiðafjörð, þá skaut hann fyrir borð öndvegis súlum sínum; þar var skorinn á Þórr; hann mælti svá fyrir, at Þórr skyldi þar á land koma sem hann vildi at Þórólfr bygði; hét hann því, at helga Þór alt landnám sitt, ok kenna við hann.

Þórólfr sigldi inn á fjǫrðinn, ok gaf nafn firðinum, ok kallaði Breiðafjǫrð;Þórólfr sigldi inn á fjörðinn, ok gaf nafn firðinum, ok kallaði Breiðafjörð; hann tók land fyrir sunnan fjǫrðinn, nær miðjum firðinum;hann tók land fyrir sunnan fjörðinn, nær miðjum firðinum; þar fann hann Þór rekinn í nesi einu; þat heitir nú Þórsnes.

Þeir lendu þar inn frá í váginn, er Þórólfr kallaði Hofsvág; þar reisti hann bœ sinn, ok gerði þar hof mikit, ok helgaði Þór; þar heita nú Hofstaðir. Fjǫrðrinn var þá bygðr lítt eðr ekki.Fjörðrinn var þá bygðr lítt eðr ekki. Þórólfr nam land frá Stafá inn til Þórsár, ok kallaði þat alt Þórsnes; hann hafði svá mikinn átrúnað á fjall þat, er stóð í nesinu, er hann kallaði Helgafell, at þangat skyldi engi maðr óþveginn líta, ok þar var svá mikil friðhelgi, at øngu skyldi granda í fjallinu, hvárki fé né mǫnnum, nema sjálft gengi á braut;hann hafði svá mikinn átrúnað á fjall þat, er stóð í nesinu, er hann kallaði Helgafell, at þangat skyldi engi maðr óþveginn líta, ok þar var svá mikil friðhelgi, at øngu skyldi granda í fjallinu, hvárki fé né mönnum, nema sjálft gengi á braut; þat var trúa þeira Þórólfs frænda, at þeir dœi allir í fjallit. Þar á nesinu, sem Þórr kom á land, hafði Þórólfr dóma alla, ok þar var sett heraðsþing með ráði allra sveitarmanna. Enn er menn váru þar á þinginu, þá skyldi víst eigi hafa álfreka á landi, ok var ætlat til þess sker þat, er Dritsker heitir, þvíat þeir vildu eigi saurga svá helgan vǫll sem þar var.Enn er menn váru þar á þinginu, þá skyldi víst eigi hafa álfreka á landi, ok var ætlat til þess sker þat, er Dritsker heitir, þvíat þeir vildu eigi saurga svá helgan völl sem þar var. Enn þá er Þórólfr var dauðr, enn Þorsteinn son hans var ungr, þá vildu þeir Þorgrímr Kjallaksson ok Ásgeirr mágr hans eigi ganga í skerit ørna sinna; þat þoldu eigi Þórsnesingar, er þeir vildu saurga svá helgan vǫll; því bǫrðust þeir Þorsteinn þorskabítr ok Þorgeirr kengr við þá Þorgrím ok Ásgeir þar á þinginu um skerit, ok fellu þar nokkurir menn, enn margir urðu sárir, áðr þeir urðu skildir.Enn þá er Þórólfr var dauðr, enn Þorsteinn son hans var ungr, þá vildu þeir Þorgrímr Kjallaksson ok Ásgeirr mágr hans eigi ganga í skerit örna sinna; þat þoldu eigi Þórsnesingar, er þeir vildu saurga svá helgan völl; því börðust þeir Þorsteinn þorskabítr ok Þorgeirr kengr við þá Þorgrím ok Ásgeir þar á þinginu um skerit, ok fellu þar nokkurir menn, enn margir urðu sárir, áðr þeir urðu skildir. Þórðr gellir sætti þá; ok með því hvárugir vildu láta af sínu máli, þá var vǫllrinn óheilagr af heiftar blóði.ok með því hvárugir vildu láta af sínu máli, þá var völlrinn óheilagr af heiftar blóði. Þá var þat ráð tekit, at fœra brutt þaðan þingit, ok inn í nesit, þar sem nú er; var þar þá helgistaðr mikill, ok þar stendr enn Þórs steinn, er þeir brutu þá menn um, er þeir blótuðu; ok þar hjá er sá dómhringr, er menn skyldu til blóts dœma. Þar setti ok Þórðr gellir fjórðungsþing með ráði allra fjórðungsmanna. Son Þórólfs Mostrarskeggja var Hallsteinn Þorskafjarðargoði, faðir Þorsteins surts ens spaka; Ósk var móðir Þorsteins surts, dóttir Þorsteins rauðs. Annarr son Þórólfs var Þorsteinn þorskabítr; hann átti Þóru, dóttur Óláfs feilans, systur Þórðar gellis; þeira son var Þorgrímr, faðir Snorra goða, ok Bǫrkr enn digri, faðir Sáms, er Ásgeirr vá.þeira son var Þorgrímr, faðir Snorra goða, ok Börkr enn digri, faðir Sáms, er Ásgeirr vá.

Geirrøðr hét maðr, er fór til Íslands, ok með honum Finngeirr, sonr Þorsteins ǫndurs, ok Úlfarr kappi;Geirrøðr hét maðr, er fór til Íslands, ok með honum Finngeirr, sonr Þorsteins öndurs, ok Úlfarr kappi; þeir fóru af Hálogalandi til Íslands. Geirrøðr nam land inn frá Þórsá til Langadalsár; hann bjó á Eyri. Geirrøðr gaf land Úlfari skipverja sínum tveimmegin Úlfarsfells ok fyrir innan fjall. Geirrøðr gaf Finngeiri lǫnd uppi um Álftafjǫrð;Geirrøðr gaf Finngeiri lönd uppi um Álftafjörð; hann bjó þar er nú heitir á Kársstǫðum;hann bjó þar er nú heitir á Kársstöðum; Finngeirr var faðir Þorfinns, fǫður Þorbrands í Álftafirði, er átti Þorbjǫrgu, dóttur Þorfinns Selþórssonar.Finngeirr var faðir Þorfinns, föður Þorbrands í Álftafirði, er átti Þorbjörgu, dóttur Þorfinns Selþórssonar. Geirríðr hét systir Geirrøðar, er átt hafði Bjǫrn, son Bǫlverks blindingatrjónu;Geirríðr hét systir Geirrøðar, er átt hafði Björn, son Bölverks blindingatrjónu; Þórólfr hét son þeira. Þau Geirríðr fóru til Íslands eftir andlát Bjarnar, ok váru enn fyrsta vetr á Eyri. Um várit gaf Geirrøðr systur sinni bústað í Borgardal, enn Þórólfr fór útan ok lagðist í víking.

Geirríðr sparði ekki mat við menn, ok lét gera skála sínn um þjóðbraut þvera; hon sat á stóli ok laðaði úti gesti, enn borð stóð inni jafnan, ok matr á. Þórólfr kom til Íslands eftir andlát Geirríðar; hann skoraði á Úlfar til landa, ok bauð honum hólmgǫngu;hann skoraði á Úlfar til landa, ok bauð honum hólmgöngu; Úlfarr var þá gamall ok barnlauss; hann féll á hólmi, enn Þórólfr varð sárr á fœti, ok gekk haltr ávalt síðan; því var hann bægifótr kallaðr. Þórólfr tók lǫnd sum eftir Úlfar, enn sum Þorfinnr í Álftafirði;Þórólfr tók lönd sum eftir Úlfar, enn sum Þorfinnr í Álftafirði; hann setti á leysingja sína Úlfar ok Ørlyg.hann setti á leysingja sína Úlfar ok Örlyg. Geirrøðr á Eyri var faðir Þorgeirs kengs, er bœinn fœrði ór eyrinni upp undir fjallit; hann var faðir Þórðar, fǫður Atla.hann var faðir Þórðar, föður Atla. Þórólfr bægifótr var faðir Arnkels goða, ok Geirríðar, er átti Þórólfr í Mávahlíð. Synir Þorbrands í Álftafirði váru þeir Þorleifr kimbi ok Þóroddr, Snorri, Þorfinnr, Illugi, Þormóðr; þeir deildu við Arnkel um arf leysingja sinna, ok váru at vígi hans með Snorra goða á Örlygstöðum. Eftir þat fór Þorleifr kimbi utan; þá laust Arnbjǫrn, son Ásbrands ór Breiðavík, hann með grautar þvǫru;þá laust Arnbjörn, son Ásbrands ór Breiðavík, hann með grautar þvöru; Kimbi brá á gaman; Þórðr blígr brá honum því á Þórsnesþingi, þá er hann bað Helgu, systur hans; þá lét Kimbi ljósta Blíg með sandtorfu. Af því gerðust deilur þeira Eyrbyggja ok Þorbrandssona ok Snorra goða; þeir bǫrðust í Álftafirði ok á Vigrafirði.þeir börðust í Álftafirði ok á Vigrafirði.

Þorbergr hét maðr, er fór ór Íafirði til Íslands, ok nam Langadal hvárntveggja, ok bjó í enum ytra; hans son var Áslákr, er átti Arnleifu, dóttur Þórðar gellis; þeira bǫrn váru þau Illugi enn rammi, ok Gunnhildr, er Breiðr átti fyrr, enn síðar Halldórr á Hólmslátri.þeira börn váru þau Illugi enn rammi, ok Gunnhildr, er Breiðr átti fyrr, enn síðar Halldórr á Hólmslátri. Illugi enn rammi átti Guðleifu, dóttur Ketils smiðjudrumbs; þeira synir Eyjólfr ok Endriði, Kollr ok Gellir, enn dóttir Herþrúðr, er Þorgrímr Vermundarson átti, ens mjóva; ok Friðgerðr, er Oddr Draflason átti; ok Guðríðr, er Bergþórr, son Þormóðar Þorlákssonar, átti fyrr, enn síðar Jǫrundr í Skorradal;ok Guðríðr, er Bergþórr, son Þormóðar Þorlákssonar, átti fyrr, enn síðar Jörundr í Skorradal; ok Jódís, er átti Már, son Illuga Arasonar; ok Arnleif, er átti Kollr, son Þórðar blígs. Frá Illuga eru Langdœlir komnir.

Steinn mjöksiglandi, Vigbjóðsson, bróðir Þóris haustmyrks, nam Skógarstrǫnd til móts við Þorberg, ok inn til Laxár; hann bjó á Breiðabólstað.Steinn mjöksiglandi, Vigbjóðsson, bróðir Þóris haustmyrks, nam Skógarströnd til móts við Þorberg, ok inn til Laxár; hann bjó á Breiðabólstað. Hans son var Þórhaddr í Hitárdal, ok Þorgestr, er átti Arnóru, dóttur Þórðar gellis; synir þeira: Steinn lǫgsǫgumaðr, ok Ásmundr, ok Hafliði, ok Þórhaddr.synir þeira: Steinn lögsögumaðr, ok Ásmundr, ok Hafliði, ok Þórhaddr.

Þorvaldr, son Ásvalds Úlfssonar, Øxna-Þórissonar, ok Eiríkr rauði, son hans, fóru af Jaðri fyrir víga sakir, ok námu land á Hornstrǫndum, ok bjoggu at Drǫngum;Þorvaldr, son Ásvalds Úlfssonar, Öxna-Þórissonar, ok Eiríkr rauði, son hans, fóru af Jaðri fyrir víga sakir, ok námu land á Hornströndum, ok bjoggu at Dröngum; þar andaðist Þorvaldr. Eiríkr fekk þá Þjóðhildar, dóttur Jǫrundar Atlasonar ok Þorbjargar knarrarbringu, er þá átti Þorbjǫrn enn haukdœlski;Eiríkr fekk þá Þjóðhildar, dóttur Jörundar Atlasonar ok Þorbjargar knarrarbringu, er þá átti Þorbjörn enn haukdœlski; réðst Eiríkr þá norðan, ok ruddi lǫnd í Haukadal;réðst Eiríkr þá norðan, ok ruddi lönd í Haukadal; hann bjó á Eiríksstǫðum hjá Vatnshorni.hann bjó á Eiríksstöðum hjá Vatnshorni. Þá feldu þrælar Eiríks skriðu á bœ Valþjófs á Valþjófsstǫðum, enn Eyjólfr saurr, frændi hans, drap þrælana hjá Skeiðsbrekkum upp frá Vatnshorni.Þá feldu þrælar Eiríks skriðu á bœ Valþjófs á Valþjófsstöðum, enn Eyjólfr saurr, frændi hans, drap þrælana hjá Skeiðsbrekkum upp frá Vatnshorni. Fyrir þá sǫk vá Eiríkr Eyjólf saur;Fyrir þá sök vá Eiríkr Eyjólf saur; hann vá ok Hólmgǫngu-Hrafn at Leikskálum.hann vá ok Hólmgöngu-Hrafn at Leikskálum. Geirsteinn ok Oddr á Jǫrva, frændr Eyjólfs, mæltu eftir hann;Geirsteinn ok Oddr á Jörva, frændr Eyjólfs, mæltu eftir hann; þá var Eiríkr gerr ór Haukadal; hann nam þá Brokey ok Øxney, ok bjó at Tröðum í Suðrey enn fyrsta vetr; þá léði hann Þorgesti setstokka; síðan fór Eiríkr í Øxney, ok bjó á Eiríksstǫðum;síðan fór Eiríkr í Öxney, ok bjó á Eiríksstöðum; þá heimti hann setstokkana, ok náði eigi; Eiríkr sótti setstokkana á Breiðabólstað, enn Þorgestr fór eftir honum; þeir bǫrðust skamt frá garði at Drǫngum;þeir börðust skamt frá garði at Dröngum; þar fellu tveir synir Þorgests ok nokkurir menn aðrir. Eftir þat hǫfðu hvárirtveggju setu;Eftir þat höfðu hvárirtveggju setu; Styrr veitti Eiríki, ok Eyjólfr ór Svíney ok synir Þorbrands ór Álftafirði ok Þorbjǫrn Vífilsson;Styrr veitti Eiríki, ok Eyjólfr ór Svíney ok synir Þorbrands ór Álftafirði ok Þorbjörn Vífilsson; enn Þorgesti veittu synir Þórðar gellis ok Þorgeirr ór Hitárdal, Áslákr ór Langadal ok Illugi son hans. Þeir Eiríkr urðu sekir á Þórsnesþingi; hann bjó skip í Eiríksvági; enn Eyjólfr leyndi honum í Dímunarvági, meðan þeir Þorgestr leituðu hans um eyjar. Þeir Þorbjǫrn ok Eyjólfr ok Styrr fylgðu Eiríki út um eyjar;Þeir Þorbjörn ok Eyjólfr ok Styrr fylgðu Eiríki út um eyjar; hann sagði þeim, at hann ætlaði at leita lands þess, er Gunnbjǫrn son Úlfs kráku sá er hann rak vestr um Ísland, þá er hann fann Gunnbjarnarsker;hann sagði þeim, at hann ætlaði at leita lands þess, er Gunnbjörn son Úlfs kráku sá er hann rak vestr um Ísland, þá er hann fann Gunnbjarnarsker; hann kvaðst aftr mundu leita til vina sinna, ef hann fyndi landit. Eiríkr sigldi undan Snæfellsnesi, enn hann kom útan at Miðjǫkli, þar sem Bláserkr heitir;Eiríkr sigldi undan Snæfellsnesi, enn hann kom útan at Miðjökli, þar sem Bláserkr heitir; hann fór þaðan suðr með landi at leita þess ef þannig væri byggjandi. Hann var enn fyrsta vetr í Eiríksey, nær miðri enni vestri bygð; um várit eftir fór hann til Eiríksfjarðar, ok tók sér þar bústað; hann fór þat sumar í ena vestri óbygð, ok gaf víða ørnefni.hann fór þat sumar í ena vestri óbygð, ok gaf víða örnefni. Hann var annan vetr í Eirikshólmum við Hvarfsgnípu; enn et þriðja sumar fór hann alt norðr til Snæfells, ok inn í Hrafnsfjǫrð;enn et þriðja sumar fór hann alt norðr til Snæfells, ok inn í Hrafnsfjörð; þá lézt hann kominn fyrir botn Eiríksfjarðar; hvarf hann þá aftr, ok var enn þriðja vetr í Eiríksey fyrir mynni Eiríksfjarðar. Eftir um sumarit fór hann til Íslands, ok kom í Breiðafjǫrð;Eftir um sumarit fór hann til Íslands, ok kom í Breiðafjörð; hann var þann vetr á Hólmslátri með Ingólfi. Um várit bǫrðust þeir Þorgestr, ok fekk Eiríkr þá ósigr;Um várit börðust þeir Þorgestr, ok fekk Eiríkr þá ósigr; eftir þat váru þeir sættir. Þat sumar fór Eiríkr at byggja land þat, er hann hafði fundit, ok hann kallaði Grœnland, þvíat hann lét þat menn mjǫk mundu fýsa þangat, ef landit héti vel.Þat sumar fór Eiríkr at byggja land þat, er hann hafði fundit, ok hann kallaði Grœnland, þvíat hann lét þat menn mjök mundu fýsa þangat, ef landit héti vel.

Svá segja fróðir menn, at þat sumar fóru xxv skipa til Grœnlands ór Breiðafirði ok Borgarfirði, en xiiij komust út; sum rak aftr, enn sum týndust; þat var xv vetrum fyrr enn kristni var í lǫg tekin á Íslandi.þat var xv vetrum fyrr enn kristni var í lög tekin á Íslandi.

Herjólfr hét maðr, Bárðarson, Herjólfssonar, frænda Ingólfs landnámamanns; þeim Herjólfi gaf Ingólfr land á milli Vágs ok Reykjaness. Herjólfr enn yngri fór til Grœnlands, þá er Eiríkr enn rauði bygði landit. Með honum var á skipi suðreyskr maðr kristinn, sá er orti Hafgerðinga drápu; þar er þetta stef í:

Herjólfr nam Herjólfsfjǫrð, ok bjó á Herjólfsnesi;Herjólfr nam Herjólfsfjörð, ok bjó á Herjólfsnesi; hann var enn gǫfgasti maðr.hann var enn göfgasti maðr.

Eiríkr nam síðan Eiríksfjǫrð, ok bjó í Brattahlíð, enn Leifr son hans eftir hann.Eiríkr nam síðan Eiríksfjörð, ok bjó í Brattahlíð, enn Leifr son hans eftir hann. Þessir menn námu land á Grœnlandi, er þá fóru út með Eiríki: Herjólfr Herjólfsfjǫrð;Þessir menn námu land á Grœnlandi, er þá fóru út með Eiríki: Herjólfr Herjólfsfjörð; hann bjó á Herjólfsnesi; Ketill Ketilsfjǫrð;Ketill Ketilsfjörð; Hrafn Hrafnsfjǫrð;Hrafn Hrafnsfjörð; Sǫlvi Sǫlvadal;Sölvi Sölvadal; Snorri Þorbrandsson Álftafjǫrð;Snorri Þorbrandsson Álftafjörð; Þorbjǫrn glora Siglufjǫrð;Þorbjörn glora Siglufjörð; Einarr Einarsfjǫrð;Einarr Einarsfjörð; Hafgrímr Hafgrímsfjǫrð ok Vatnahverfi;Hafgrímr Hafgrímsfjörð ok Vatnahverfi; Arnlaugr Arnlaugsfjǫrð.Arnlaugr Arnlaugsfjörð. Enn sumir fóru til vestri bygðar.

Maðr hét Þorkell farserkr, systrungr Eiríks rauða; hann fór til Grœnlands með Eiríki, ok nam Hvalseyjarfjǫrð ok víðast milli Eiríksfjarðar ok Einarsfjarðar, ok bjó í Hvalseyjarfirði;hann fór til Grœnlands með Eiríki, ok nam Hvalseyjarfjörð ok víðast milli Eiríksfjarðar ok Einarsfjarðar, ok bjó í Hvalseyjarfirði; frá honum eru Hvalseyjarfirðingar komnir. Hann var mjǫk rammaukinn;Hann var mjök rammaukinn; hann lagðist eftir geldingi gǫmlum út í Hvalsey ok flutti útan á baki sér, þá er hann vildi fagna Eiríki frænda sínum, enn ekki var sæfœrt skip heima;hann lagðist eftir geldingi gömlum út í Hvalsey ok flutti útan á baki sér, þá er hann vildi fagna Eiríki frænda sínum, enn ekki var sæfœrt skip heima; þat er lǫng hálf vika.þat er löng hálf vika. Þorkell var dysjaðr í túni í Hvalseyjarfirði, ok hefir jafnan gengit þar um hýbýli.

Ingólfr enn sterki nam land inn frá Laxá til Skraumuhlaupsár, ok bjó á Hólmslátri. Hans bróðir var Þorvaldr, faðir Þorleifs, er þar bjó síðan.

Óleifr enn hvíti hét herkonungr; hann var son Ingjalds konungs Helgasonar, Óláfssonar, Guðrøðarsonar, Hálfdanarsonar hvítbeins Upplendinga konungs. Óleifr enn hvíti herjaði í vestrvíkíng, ok vann Dýflinni á Írlandi ok Dýflinnarskíri, ok gerðist þar konungr yfir; hann fekk Uðar ennar djúpauðgu, dóttir Ketils flatnefs; Þorsteinn rauðr hét son þeira. Óleifr fell á Írlandi í orrostu, enn Uðr ok Þorsteinn fóru þá í Suðreyjar; þar fekk Þorsteinn Þuríðar dóttur Eyvindar austmanns, systur Helga ens magra; þau áttu mǫrg bǫrn.Óleifr fell á Írlandi í orrostu, enn Uðr ok Þorsteinn fóru þá í Suðreyjar; þar fekk Þorsteinn Þuríðar dóttur Eyvindar austmanns, systur Helga ens magra; þau áttu mörg börn. Óláfr feilan hét son þeira, enn dœtr Gróa ok Álǫf, Ósk ok Þórhildr, Þorgerðr ok Vígdís.Óláfr feilan hét son þeira, enn dœtr Gróa ok Álöf, Ósk ok Þórhildr, Þorgerðr ok Vígdís. Þorsteinn gerðist herkonungr; hann réðst til félags með Sigurði enum ríka, syni Eysteins glumru; þeir unnu Katanes ok Suðrland, Ros ok Merrhæfi, ok meirr enn hálft Skotland; gerðist Þorsteinn þar konungr yfir, áðr Skotar sviku hann, ok fell hann þar í orrostu. Uðr var þá á Katanesi, er hon spurði fall Þorsteins; hon lét þá gera knör í skógi á laun; enn er hann var búinn, helt hon út í Orkneyjar; þar gifti hún Gró, dóttur Þorsteins rauðs; hon var móðir Greladar, er Þorfinnr hausakljúfr átti. Eftir þat fór Uðr að leita Íslands; hon hafði á skipi með sér xx karla frjálsa.