Bókastaðir

Sæmundr inn Fróði átti Guðrúnu, dóttur Kolbeins Flosasonar; þeirra börn vóru þau Eyjólfr prestr, ok Loptr prestr, ok Loðmundr, ok Þórey er átti Þorvarðr Óláfsson. Þeirra son var Óláfr prestr. Loptr Sæmundarson fór útan, ok fékk í Noregi Þóru; en þat reyndisk síðan at hón var dóttir Magnúss konungs berfættz. Jón var son þeirra, er mestr höfðingi ok vinsælastr hefir verit á Íslandi; hann átti Halldóru dóttur Skegg-Brandz. Þeirra börn vóru þau Sæmundr, ok Sólveig er átti Guðmundr gríss. Synir Ragneiðar ok Jóns vóru þeir Páll biskup ok Ormr Breiðbælingr; Ragneiðr var Þórhallz-dóttir systir Þorláks biskups ins Helga. Son Jóns Loptz sonar ok Æsu Þorgeirs dóttur var Þorsteinn; hans synir vóru þeir: Andreas ok Ámundi, Þorgeirr ok Gunnarr. Enn vóru synir Jóns Loptz sonar ok Helgu Þóris dóttur: Einarr; hann átti mörg börn: Svart, Hrafn, Christröð. Enn vóru synir Jóns Loptz sonar ok Valgerðar Loptz-dóttur: Hallbjörn prestr, ok Sigurðr er átti Salgerði Erlindz-dóttur. Loðmundr Sæmundarson átti Þórunni dóttur Þórarins Fornasonar; þeirra son Jón er átti Aldísi Halldórs dóttur; þeirra börn Valgerðr ok Eyjólfr. Son Eyjólfs ok Valgerðar Gamladóttur var Guðlaug [r]. Enn vóru börn Eyjólfs ok Hildar Skeggja dóttir, Skútu sonar: Jón, Loðmundr, Álfeiðr. Ragnhildr var dóttir Valgerðar ok Sæmundar Jónssonar, ok Solveig.

Þórðr, sonr Gils Snorra sonar, Jörundar sonar, var samtíða við Gizur biskup; móðir Gils var Ásný, dóttir Sturlu Þjóðreks sonar. Móðir Þórðar var Þórdís Guðlaugsdóttir. Móðir Þórdísar var Þórkatla, dóttir Halldórs Snorra sonar Goða. Þórðr Gilsson átti Vigdísi dóttur Svertings Grímssonar. Móðir Vigdísar var Þórdís, dóttir Guðmundar, Guðmundar sonar, Eyjólfs sonar ens halta. Sturla hét son þeirra Þórðar ok Vigdísar, en annarr Snorri; Þórdís dóttir ok Guðrún. Sturlu fylgði fyrst Álöf Viljálmsdóttir; þeirra börn: Sveinn ok Þóríðr, Helga, ok Valgerðr, Sigríðr. Síðan fékk hann Ingibjargar dóttur Þorgeirs Hallasonar; Steinunn hét dóttir þeirra, er átti Jón Brandzson. Þeirra synir: Bergþórr ok Ívarr, Brandr, Ingimundr. En Þórdísi dóttur þeirra Sturlu ok Ingibjargar, hana átti Bárðr, son Snorra Bárðar sonar ins svarta; Pétr hét son þeirra, Sturla ok Snorri. Björn hét son Sturlu ok Guðfinnu.

Sturla átti síðarr Guðnýju, dóttur Böðvars Þórðarsonar. Móðir Böðvars var Valgerðr, dóttir Markúss Lögsögu-mannz. Móðir Guðnýjar var Helga, dóttir Þórðar Magnússonar ór Reykjaholti. Börn þeirra Sturlu ok Guðnýjar vóru þau: Þórðr, ok Sighvatr, Snorri, ok Helga er átti Sölmundr Austmaðr, ok Vigdís er Gellir Þorsteinsson átti.

Þórðr Sturluson átti fyrst Helgu, dóttur Ara ins Sterka; ekki áttu þau barna. Síðan átti hann Guðrúnu dóttur Bjarna Bjarnasonar; Böðvarr var son þeirra, en Halla dóttir er átti Thomas prestr Þórarinsson. Þórðr átti frillu er Þóra hét; þeirra börn: Óláfr, Sturla, Guthormr, Þórðr, Valgerðr, ok Guðrún.

Sighvatr Sturluson átti Halldóru Tumadóttur; þeirra börn: Tumi ok Sturla, Kolbeinn, Þórðr kakali, Markús, Þórðr krókr, Tumi; Steinvör er átti Hálfdan Sæmundarson; Valgerðr hét dóttir Sighvatz, er átti Bárðr Hjörleifsson. Sigríðr hét enn dóttir Sighvatz ok Helgu Bjarnadóttur; hana átti Styrmir Þórisson.

Snorri Sturluson átti Herdísi Bersadóttur; þeirra börn: Jón murtr, ok Hallbera er Kolbeinn Arnórs son átti. Síðarr átti Snorri Hallveigu, dóttur Orms Jónssonar; ekki lifði barn þeirra. Snorri átti son er Órækja hét; Þórið Hallzdóttir var hans móðir. Ingibjörg var dóttir Snorra ok Guðrúnar Hreinsdóttur. Ingibjörg var gipt Gizuri Þorvaldzsyni. Þórdís var dóttir Snorra, er Þorvaldr átti Vatzfirðingr; Oddný hét hennar móðir.

Ásbjörn Arnórsson átti Ingunni dóttur Þorsteins Snorra sonar Goða; börn þeirra vóru þau: Arnórr, Þorsteinn ok Böðvarr, Sigríð. Arnórr átti Guðrúnu, dóttur Daða Starkaðarsonar; þeirra son var Kolbeinn; hans son var Tumi, ok var hann eigi skilgetinn. Tumi átti fyrr Guðrúnu, dóttur Þóris Steinmóðssonar; Þórsíðr hét dóttir þeirra, er átti Sigurðr Ormsson. Síðarr átti Tumi Þórsíði Gitzurar-dóttur; þeirra börn vóru þau: Kolbeinn ok Arnórr, Halldóra er átti Sighvatr Sturluson, ok Álfeiðr er átti Ingimundr Grímsson. Þorsteinn hét son Tuma laungetinn; hann var faðir Ívars munks ok Tuma, ok Guðrúnar er fylgði Sveinbirni Hrafnssyni, ok Steinunnar er Kráki fylgði, ok Sigríðar. Arndís hét dóttir Tuma laungetin, er átti Steingrímr Þorvaldzson. Arnórr Tumason átti Aldísi Sigmundardóttur; þeirra börn: Kolbeinn ungi, ok Sigríðr er átti Böðvarr at Staðð, ok Herdís er átti Böðvarr í Bæ, ok Arnbjörg er átti Órækja Snorrason. Dóttir Arnórs laungetin var Þjóðbjörg er Broddi átti Þorleifsson. Arnórr, Ásbjarnar son, Arnórs sonar, átti Herdísi dóttur Þorkels Steinólfssonar; þeirra son Arnórr, er átti Guðrúnu, dóttur Brandz biskups; þeirra son Kolbeinn kalda-ljós, ok Halldóra er átti Jón Sigmundarson; þeirra son Brandr biskup inn síðari. Kolbeinn kalda-ljós átti Margrétu, dóttur Sæmundar Jónssonar; þeirra börn: Brandr, Páll, Valgerðr.

Sigmundr Þorgilsson átti Halldóru dóttur Skeggja Bjarnarsonar; Jón var son þeirra; hann átti Þórnýju, dóttur Gils Einarssonar; þeirra son var Ormr, er átti Helgu, dóttur Árna Grímssonar; þeirra son var Sigmundr, er átti Arnbjörgu, dóttur Oddz Gizorarsonar; þeirra son Jón, er fyrr átti Þóru, dóttur Guðmundar gríss; þeirra börn: Ormr Svínfellingr, ok Steinunn, ok Solveig. Jón átti síðarr Halldóru Arnórsdóttur; þeirra son var Brandr biskup.

Sonr Jóns laungetinn var Þórarinn, er átti Helgu, dóttur Digr-Helga; þeirra synir vóru þeir Þorvarðr ok Oddr. Sigurðr munkr var enn sonr Orms, bróðir Sigmundar; hann átti Þórfði Gitzurardóttur síðarr, en fyrr Sigríði Tumadóttur. Ormr Svínfellingr átti Álfheiði Njálsdóttur; þeirra börn: Sæmundr, ok Guðmundr, Ormr, ok Þóra er Krákr átti Thomasson. Oddný var laungetin dóttir Orms, er Finnbjörn átti. Móðir Skarð-Snorra hét Guðrún; hennar móðir Halldóra, dóttir Jóns Sigmundar sonar, Þorgils sonar, Þorgeirs sonar, Þórðar sonar Freys-goða.

Bárðr inn svarti hét göfugr bóndi í Selárdal; hann var Atlason; Bárðr átti Birnu, dóttur Árons Snorrasonar; þeirra börn: Sveinbjörn, Atli, Áron, Snorri, Ingólfr, Styrbjörn, Gunnarr, Höskollr, Rögnvaldr, Markús, Hallbera, Oddgerðr, Salgerðr, Úlfrún. Sveinbjörn átti Steinunni, dóttur Þórðar Oddleifs sonar; Hrafn var son þeirra, er átti Hallkötlu Einars dóttur. Sveinbjörn, ok Krákr, Einarr ok Grímr, Steinunn ok Herdís, Þórey, Þórfðr, ok Hallgerðr vóru börn þeirra. Markús prestr inn sterki var [enn] sonr Sveinbjarnar. En dætr hans vóru þær: Herdís er Hallr Gizurarson átti, ok Helga er Brandr átti, ok Guðrún er Sámr Símonarson átti, ok Birna, ok Halla. Áron Bárðarson átti Sigríði Þorleiks dóttur, systur Þorleifs beiskalda ór Hítardal; þeirra börn vóru: Hafþórr, Yngvildr, ok Ragneiðr er Ámundi átti; þeirra börn: Þórðr, Tófa, Margrét, Hallbera, Birna. Ragneiðr átti síðarr Þórarinn Þorkelsson; þeirra börn: Krákr, Halldórr, Eyvindr, Thomas er átti Höllu dóttur Þórðar Sturlusonar; þeirra börn: Krákr, Þórarinn, Auðunn, Snörtr, Guðrún, Ragneiðr, Guðfinna, Guðríðr, Hallbera. Guðfinna var dóttir Þórarins, er Skúli undir Hrauni átti. Snorri Bárðarson átti Ceceliu Ásgeirs dóttur; þeirra son var Bárðr er átti Þórdísi Sturlu dóttur. Snorri átti síðarr Ceceliu Hafþóris dóttur; þeirra dætr vóru þær: Þórlaug, [ok] Ursula er átti Sveinn Sturluson. Þessi vóru laungetin börn Snorra Bárðarsonar: Eilífr, ok Tófa; hón var móðir Sæunnar, er Skarð-Snorri átti.

Þórðr í Vatzfirði var son Þorvaldz Kjartans sonar ok Þórdísar Hámundar dóttur. Móðir Þorvallz var Guðrún, dóttir Halldórs Snorra sonar Goða. Þórðr átti Sigríði, dóttur Hafliða Mássonar; Páll var son þeirra, ok Snorri, Teitr, ok Ívarr. Páll átti Guðrúnu, dóttur Brandz biskups. Þessi vóru börn Páls ok Hallveigar Ásmundar dóttur: Vigfúss ok Oddný; hana átti Kálfr Snorrason; þeirra börn: Vigfúss, ok Snorri, Eyrný er fylgði Þórði Jörundarsyni á Hitarnesi. Þessi vóru börn Oddnýjar ok Þorbjarnar Bergssonar: Snorri, Teitr, Valgerðr, Margrét er Ásgrímr átti Bergþórsson. Snorri var faðir Hafliða, er týndisk með Ásmundi kaztand-raza. Snorri Þórðarson var faðir Þórðar, ok Þorvaldz, ok Bárðar. Móðir Þorvaldz var Jóreiðr Oddleifs dóttir, Þórðar sonar, Þorvaldz sonar, Þórðar sonar, Þorkels sonar ins auðga ór Alviðru. Þorvaldr átti Kolfinnu, dóttur Einars Þorgilssonar; þeirra börn: Einarr er druknaði á Breiðafirði, ok Jóreiðr er Halldórr Hafþórisson átti. Þórðr hét son Þorvaldz ok Helgu Orms dóttur. Snorri hét enn son Þorvaldz. Íllugi var son Þorvaldz ok Þórdísar Ásgeirs dóttur. Ketill var son Þorvaldz ok Lofneiðar. Páll var son Þorvaldz ok Halldóru dóttur Sveins Helgasonar. Þorvaldr átti síðarr Þórdísi, dóttur Snorra Sturlusonar; þeirra börn: Snorri, Einarr ok Kolfinna.

Þorsteinn, er kallaðr var Ranglátr, bjó á Grund í Eyjafirði; hann var Einars son, Ketils sonar, Þorvaldz sonar króks, Þóris sonar af Espihóli, Hámundar sonar Heljar-skinnz. Móðir Þorsteins var Steinunn, Bergs dóttir, Vigfúss sonar, Víga-Glúms sonar. Þessi eru börn Þorsteins, ok Steinunnar, dóttur Bjarnar, Karlsefnis-sonar: Ketill, hann átti Álfeiði dóttur Þorleifs beiskalda, Þorleiks sonar ins auðga ór Hitardal; þessi eru börn þeirra: Þorleikr, Árni, Herdís. Þessi laungetin: Jón, Herdís. Börn Þorleiks Ketilssonar, ok Guðlaugar, Eyjólfs dóttur, Guðmundar sonar gazi-mannz, Þorsteins sonar, Eyjólfs sonar ins Halta: Ketill prestr Lögsögumaðr, Steinunn, Ingunn. Þessar dætr laungetnar: Þóra ok Þorbjörg.

Björn var son Þorsteins Ranglátz, ok Óláfr, Einarr, Guðrún, ok Steinunn, Helga. Börn Óláfs Þorsteinssonar: Einarr, Guðrún. Börn Guðrúnar ok Eyjólfs Hallz sonar: Jón í Möðrufelli. Björn Þorsteinsson átti Ingibjörgu, dóttur Þorleifs beiskalda; þeirra son, Sæbjörn. Dætr Guðrúnar Þorsteinsdóttur, ok Jörundar Gunnarssonar: Halla, Kolfinna, Hallfríðr, Hallótta. Börn Höllu: Flosi, Einarr, Guðrún. Börn Kolfinnu: Jón, Kárr. Börn Jóns: Þorsteinn í Hvammi, Guðrún, Einarr. Börn Hallóttu: Styrmir, Steinunn, Þóríðr. Börn Steinunnar Þorsteinsdóttur: Vilmundr, Þorsteinn, Hafliði. Börn Helgu Þorsteinsdóttur, ok Ásgríms Þórðarsonar: Hafliði, Þóríðr, Halldóra. Móðir Ketils prestz Þorláks sonar var Guðlaug, Eyjólfs dóttir, Guðmundar sonar gazi-mannz, Þorsteins sonar, Eyjólfs sonar ins halta, Guðmundar sonar ins ríka, Eyjólfs sonar, Einars sonar, Auðunnar sonar. Móðir Einars Eyjólfs sonar var Valgerðr; hennar móðir Vilborg Ósvaldz dóttir; hennar móðir Úlfrún Játmundar dóttir Englakonungs. Móðir Guðlaugar var Sigríðr Hallz dóttir, Hrafns sonar Lögsögu-mannz, Úlfhéðins sonar Lögsögu-mannz, Gunnars sonar Lögsögu-mannz. En móðir Sigríðar var Valgerðr, Þorsteins dóttir, Ásbjarnar sonar, Arnórs sonar, Arngeirs sonar, Spak-Böðvars sonar, Öndóttz sonar kráku.

Sturla son Þórðar Gilssonar bjó í Hvammi vel þrjá tigi vetra. Hann andaðisk þá er hann hafði átta vetr ins sjaunda tigar. Þá var lokit deilum þeirra Páls prestz í Reykjaholti. Hafði Jón Loptzson sætta þá, ok boðit til fóstrs Snorra Sturlusyni; var hann þá fimm vetra er Sturla andaðisk, Sighvatr þrettán vetra, en Þórðr átján vetra; vóru þeir heima báðir. Þá höfðu enn eigi lokizk mál þau er þeir Einarr Þorgilsson deilðu um fé Birnings Steinarssonar; var hann þá í Hvammi, en Guðbjörg ok Þorleikr son þeirra bjoggu at Heinabergi. Eptir andlát Sturlu vanði Ari inn sterki ferðir sínar í Hvamm, ok görðusk með þeim Guðnýju kærleikar miklir. Ari bjó at Stað á Snæfellznesi; hann átti Kolfinnu dóttur Gizurar Hallzsonar. Helga hét dóttir þeirra. Einum vetri eptir andlát Sturlu andaðisk Tumi Kolbeinsson í Skagafirði, mikill höfðingi; hann átti þá Þórfði Gizurar dóttur. Tveim vetrum eptir andlát Sturlu reið Einarr Þorgilsson út til Heinabergs með sjaunda mann, ok kallaði þar til fjár við Guðbjörgu; en hón synjaði þess þverlega. Eptir þat riðu þeir Einarr till fjárins, ok ætluðu at reka brott. Þá hljópu konur heiman ok sveinninn Þorleikr; hann var eigi allz tvítögr, ok lítill vexti; annarr hét Snorri, fóstri þeirra; var hann yngri. Hljópu konur til fjóssins, ok vilja elta ór höndum þeim; en Guðbjörg ok sveinarnir snúa at Einari. Tók Guðbjörg tveim höndum í kápuna, ok hélt hónum á baki; en sveinarnir hjoggu til hans báðir senn. Kom annat höggit á þunn-vangann fyrir ofan eyra; en annat á kinnina, ok var þat meira ásýndum. Eptir þat hljópu menn til; en sveinarnir í brott. Þar var unnit á konu þeirri er Valgerðr hét, dóttur Brandz læknis. Þeir Einarr fóru heim, en láta eptir féit. Þetta var um haustið nær Matheus-messu. Einarr lá í sárum, ok var Helgi prestr Skeljungsson at græða hann. Gröru fyrst sárin. En fyrir Jóla-föstu sló verkjum í, ok rifnuðu aptr sárin. Hann andaðisk tveim nóttum eptir Magnús-messu. Þá var Ásbjörg Ketilsdóttir fyrir búi at Staðarhóli; ok var búit fengit í hendr Þorsteini Gyðusyni um vetrinn. Ok lögðusk þá Akreyjar í búit. Steinvör Ingjaldz dóttir var þar fyrir búi. Eptir áverkann við Einar fóru þeir Þorleikr ok Snorri út til Skarðz ok vóru þar um nóttina; var Þorleikr orðinn sárr nökkut. Um myrgininn eptir láta þeir bræðr, synir Snorra Húnboga-sonar Lögsögu-mannz, Narfi ok Þorgils, fylgja þeim suðr yfir fjall í Hvamm. Þá var Ari þar; ok tóku þau Guðný við þeim. Vóru þeir stundum í Hvammi, en hríðum at Stað.

Eptir Einar Þorgilsson áttu at taka arf systr hans. Þá hafði Þorvaldr Gizurarson fengit Jóru, dóttur Klængs biskups ok Yngvildar Þorgils dóttur; þeim var meinuð samvista af kennimönnum. Fór Þorvaldr útan nökkuru síðarr, ok leyfði erkibiskup at þau skyldi ásamt vera tíu vetr þaðan frá. En at liðnum tíu vetrum skyldi þau skilja, hvárt sem þeim væri þat þá blítt eðr strítt; en þau unnusk all-mikit. Ok þó játar hann þessu. Yngvildr var með Þorvaldi þá er Einarr var veginn; ok sótti hón hann at eptir-máli. Þorvaldr fór á fund Jóns Loptzsonar ok leitaði ráða ok liðveizlu undir hann. Jón svarar svá: "Þat eitt var vinfengi okkat Einars, at mér er fyrir þá sök engi vandi á þessu máli. En þó þykki mér í óvænt efni komit, ef þat skal eigi rétta, er skil-litlir menn drepa niðr höfðingja; ok vil ek því heita þér, at vera at veitandi um þetta mál þá er til þings kemr." Um várit þá riðu þeir Þorvaldr ok Magnús bróðir hans vestr í sveitir. Ok er þeir kómu í Breiðafjörð, kom norðan ór Miðfirði Kálfr Snorrason til mótz við þá. Þeir fóru vestr í Saurbæ, ok bjoggu til vígs-málit. Þá færðu þeir Ásbjörgu nauðga brott af Staðarhóli. Þorgils Gunnsteinsson tók þá þar við staðnum ok ómögum. Þeir Þorvaldr fóru þá í Hvamm, ok stefndu þar nökkurum mönnum um bjargir. Þar var Böðvarr fyrir, ok bauð þeim til dagverðar; þvíat þá var íllt til matar í héraði. Þat var it "Ílla vár" kallat. Þorvaldr þakkaði hónum boðit; ok lézk vita bú-risnu hans; en kvazk þó eigi vilja þar mat hafa. Þeir Þorvaldr vóru átján saman, ok gengu allir suðr ok sunnan. Þessi mál fóru til þings, ok var Ari [inn sterki] fyrir svörum; en þeir veittu hónum, Þorleifr beiskaldi ok Böðvarr. Urðu þeir Þorleikr ok Snorri sekir; ok var gefit fé til farningar þeim. Þar var sætzk á öll mál þau er til vóru búin; ok gékk Þorleifr beiskaldi til handsala fyrir Ara, ok greiddi upp fé mikit. Þat sumar brá Ari til útan-ferðar, ok seldi staðinn í hendr Þórði Sturlusyni, ok gipti hónum Helgu dóttur sína. Tók Þórðr þá við búi ok manna-forráði. Guðný seldi bú í Hvammi til handa þeim manni er Oddr dignari hét. En þau Ari bæði réðusk til skips vestr í Vaðil, ok fóru þar útan. Þar fóru þeir ok útan Þorleikr ok Snorri. Ari andaðisk í Noregi; gékk hann til með mönnum at bera langskips-rá. En með því, at þeir vissu, at hann var sterkari en aðrir menn, þá hljópu þeir undan ránni; en Ari lét eigi niðr falla [at heldr]. Eptir þat tók hann sótt þá er hann andaðisk af. Eptir þat fór Guðný til Íslandz, ok tók við búi sínu í Hvammi. Þórðr Sturluson tók arf eptir Ara, ok þau Helga dóttir hans. Þórðr bar eigi auðnu til, at fella svá mikla ást við Helgu sem vera átti; ok kom því svá, at skilnaðr þeirra var görr. En Þórðr tók þá til sín Hróðnýju Þórðar dóttur, er átti Bersi inn auðgi Vermundarson; ok hélzk þeirra vinátta lengi.

Þat var sex vetrum eptir andlát Einars Þorgilssonar, er Sighvatr Sturluson görði bú á Staðarhóli ok Oddr dignari með hónum. Sighvatr nam þar eigi ynði; fór hann út til Staðar, þvíat þá var svá ástúðlegt með þeim bræðrum, at nær þóttisk hvárrgi mega af öðrum sjá. Þann vetr vágu þeir Þorgrímr Ingimundarson ok Bassi Óspaksson, Jón Bjarnason inn óða á Staðarhóli eptir messu í stofu inni. Þeir vóru systra-synir, Jón inn óði ok Björn Sturluson, ok vinir góðir. Þá sótti Björn Þórð bróður sínn at eptirmáli um víg Jóns. Þeir fóru fjórir bræðr, synir Sturlu, ok nökkurir menn aðrir vestr til Saurbæjar. Þeir gistu í Hvammi at Guðnýjar, ok fóru þau öll samt til laugar í Sælingsdal. Þá bjó Hallr Arason á Höskullz-stöðum; hann var þar kominn ok synir hans. Þeir förunautar Þórðar höfðu þar tekit þjóf, ok ætluðu at festa upp; en Hallr ok synir hans skutu hónum í brott. Við þat varð Þórðr svá reiðr, at hann bað ganga at þeim. Guðný móðir hans hélt hónum ok fleiri konur. Þá eggjaði hann bræðr sína, Svein ok Sighvat. Þeir Hallr hlaupa á hey-des, ok vörðusk þaðan. Þar vá Ámundi Bergsson þann mann er Þórhallr hét. En er Þórðr vissi þat, þá bað hann þá Svein hætta atsókninni. Ok var svá görrt. Fóru þeir þá vestr til Saurbæjar, ok sættusk á víg Jóns. Þórðr bætti ok þat víg er Ámundi hafði vegit; ok settu því máli öllu. Þórðr Sturluson fékk Guðrúnar, dóttur Bjarna Bjarnasonar, er átt hafði Þorvarðr inn auðgi; tók hann með henni fé mikit. Görðisk Þórðr þá höfðingi. Sighvatr bróðir hans var með hónum lengstum.

At Lundi í Reykjadal bjó þá sá maðr er Hámundr hét, Gilsson; hann átti Kolðernu Kleppsdóttur, systur Þorvaldz prestz. Þeir bjoggu báðir saman, ok var Hámundr þingmaðr Þórðar Sturlusonar. Þórðr rauðr hét maðr, hann bjó á Oddz-stöðum upp frá Lundi, gildr bóndi. Finnr hét son hans. Þeir vóru þingmenn Kolbeins Tumasonar, ok var Finnr löngum með hónum. Þorsteinn brá-steinn bjó at Reykjum í Reykjadal; hans synir vóru þeir Guðmundr ok Steinn. Þá Þórð rauð ok Hámund skilði á um viðar-rif á fjalli uppi, ok mart varð þeim til óþyktar. Þorgils Skeggjason var frændi Hámundar; hann bjó í Tungu; Þórdís hét dóttir hans; hana leiddi Guðmunðr brá-steinn á götu frá tíðum. Þorgils hljóp eptir þeim. Ok er hann bar at, stakk Guðmundr öxi á bak sér, svá at hann leit eigi til; kom í auga Þorgilsi, ok varð hann einsýnn. Þetta mál hlut-deilði Hámundr; ok varð á sætz; en Guðmundr var í vingan við Þórð rauð; ok vóru þá dylgjur miklar millum þeirra allra. Öndverðan vetr átti Guðmundr för á Hvítár-völlu; hann bað Finn Þórðarson at fara með sér. Gunnarr Erlingsson fór inn þriði. Þeir gengu um garð at Lundi; þá kom inn sauða-maðr Hámundar, er Finnbogi hét; ok sagði, at þeir Guðmundr þrír gengu þar um garð. Þeir Hámundr hljópu eptir þeim, ok Hafgrímr Kolbeinsson, ok Þorgils. Þeir Guðmundr námu staðar er þeir sjá eptir-förina. Þeir mættusk fyrir útan garð; ok hlaupask þegar at. Hafgrímr hjó á öxl Finni mikit sár. Guðmundr lagði til Hafgríms í gegnum buklara-bólu ok höndina. Þá hljópu þeir Hámundr ok Þorgils báðir at Guðmundi. Hann lagði at móti í lær Hámundi, ok renndi í smá-þarmana; en hann hjó á hönd Guðmundi, ok í sundr tvá fingr við spjót-skapti [nu]. Grímr stóð hjá. Þá kom Þorvarðr ok heima-lið ok skilði þá. Þeir Grímr vóru fluttir til Skarðz; en Hámundr lá lengi í sárum. Hann sendi mann til Staðar, at leita ráða við Þórð. Snorri sendi Sighvat bróður sínn ok Halldór son Oddz Jóseps sonar suðr þangat; ok höfðu þeir um vetrinn mann-fleira en at vanða. Um várit var sætzk við Reykja-menn. En áverkar Finnz ok Hámundar vóru bún