Um várit snimma byrja þeir ferð sína Einarr þambarskelfir ok Kálfr Árnason ok hǫfðu mikla sveit manna ok it bezta mannval, er til var í Prœndalǫgum. Þeir fóru um várit austr um Kjǫl til Jamtalandz, þá til Helsingjalandz ok kómu fram í Svíþjóð, réðu þar til skipa; fóru um sumarit austr í Garðaríki, kómu um haustit til Aldeigjuborgar. Gerðu þeir þá sendimenn upp til Hólmgarðz á fund Jarizleifs konungs með þeim orðsendingum, at þeir buðu Magnúsi, syni Óláfs konungs ins helga, at taka við honum ok fylgja honum til Nóregs ok veita honum styrk til þess, at hann fái fǫðurleifð sína, ok halda hann til konungs yfir landi. En er þessi orðsending kom til Jarizleifs konungs, þá tók hann ráðagørð við drótningina ok aðra hǫfðingja sína; kom þat ásamt með þeim, at Norðmǫnnum váru orð gǫr ok stefnt þeim þannug á fund Jarizleifs konungs ok þeira Magnús; váru þeim grið seld til þeirar ferðar. En er þeir kómu til Hólmgarðz, þá staðfestisk þat með þeim at Norðmenn þeir, er þar váru komnir, gengu til handa Magnúsi ok gerðusk hans menn ok bundu þat svardǫgum við Kálf ok alla þá menn, er á Stiklarstǫðum hǫfðu verit í mót Óláfi konungi. Veitti Magnús tryggðir ok fulla sætt ok festi svardǫgum, at hann skyldi vera þeim ǫllum tryggr ok trúr, þótt hann fengi í Nóregi ríki ok konungdóm; skyldi hann gerask fóstrson Kálfs Arnasonar, en Kálfr vera skyldr at gera þau verk ǫll, er Magnúsi þœtti þá vera sitt ríki meira eða frjálsara en áðr.
Chapter 251