Svá bar til einn morgin, er þau váru úti í skemmu bæði, at Barði vildi sofa, enn hon vildi vekja hann, ok tekr eitt hægindi lítit ok kastar í andlit honum, svá sem með glensi; hann kastar braut, ok ferr svá nokkurum sinnum; ok eitt sinn kastar hann til hennar, ok lætr fylgja hendina; hon reiðist við, ok hefir fengit í stein ok kastar til hans.
Ok um daginn eftir drykkju stendr Barði [upp], ok segir skilit við Auði, ok segir, at hann vill eigi af henni ofríki taka né ǫðrum mǫnnum;Ok um daginn eftir drykkju stendr Barði [upp], ok segir skilit við Auði, ok segir, at hann vill eigi af henni ofríki taka né öðrum mönnum; ekki tjáir orðum við at koma, svá er þetta fast sett.
Er nú fjárhlutum skift þeira á milli, ok hannræðst þaðan braut um várit, ok lætr eigi af ferð sinni, fyrr enn hann kom í Garðaríki, gekk þar á mála ok var með Væringjum, ok þótti ǫllum Norðmǫnnum mikils um hann vert, ok hǫfðu hann í kærleikum með sér ávalt, er kongsríki skal verja;Er nú fjárhlutum skift þeira á milli, ok hannræðst þaðan braut um várit, ok lætr eigi af ferð sinni, fyrr enn hann kom í Garðaríki, gekk þar á mála ok var með Væringjum, ok þótti öllum Norðmönnum mikils um hann vert, ok höfðu hann í kærleikum með sér ávalt, er kongsríki skal verja; er hann í leiðangri, ok fær gott orð af hreysti sinni, ok hefir um sik mikla sveit manna; þar er Barði þrjá vetr í mikilli sœmd frá konungi ok ǫllum Væringjum.þar er Barði þrjá vetr í mikilli sæmd frá konungi ok öllum Væringjum.
Ok eitt sinn, er þeir váru á galeiðum við her, ok vǫrðu enn konungs ríki, þá kom at þeim herr;Ok eitt sinn, er þeir váru á galeiðum við her, ok vörðu enn konungs ríki, þá kom at þeim herr; gera þeir nú bardaga mikinn; fellr mjǫk lið konungs, er við ofrefli var at brjótast, ok gerðu áðr mǫrg stórvirki; ok þar fell Barði með góðum orðstír; hafði drengilega neytt sinna vápna til dauða.gera þeir nú bardaga mikinn; fellr mjök lið konungs, er við ofrefli var at brjótast, ok gerðu áðr mörg stórvirki; ok þar fell Barði með góðum orðstír; hafði drengilega neytt sinna vápna til dauða.
Auðr var gift ǫðrum manni, syni Þóris hunds, er Sigurðr hét, ok eru þaðan komnir Bjarkeyingar, hinir ágætustu menn, ok lýkr þar þessarri sǫgu.Auðr var gift öðrum manni, syni Þóris hunds, er Sigurðr hét, ok eru þaðan komnir Bjarkeyingar, hinir ágætustu menn, ok lýkr þar þessarri sögu.