Bókastaðir

Hrókr enn svarti var með Haka konungi; dóttir Haka konungs var Brynhildr. Sveinn hinn sigrsæli hét sá konungr, er beðit hafði Brynhildar, en Haki konungr synjaði; Sveinn strengdi heit, at verða bani þess manns, er ætti Brynhildi, ok svá fǫður hennar. Heðinn hét jarl Haka konungs, en Vífill son hans; hann bað Brynhildar, ok var honum heitit, ef hann verði land fyri Sveini. Hrókr enn svarti var þar ekki kendr, ok var hann í engum metnaði, ok sat í gestasæti.

Þat var einn dag, at hirðin fór á dýraveiðar, en konur á hnetskóg; Brynhildr konungsdóttir sá, hvar maðr stórr stóð við eyk eina; hon heyrði at hann kvað:

Brynhildr, dóttir Haka konungs, sagði fǫður sínum þat, er hon hafði heyrt, ok kvað þar mundu kominn einn af Hálfsrekkum; en er konungr vissi þat, þá leiddi hann Hrók til sætis í ǫndugi, ok var hann þá í hinum mesta kærleik við konung. Hrókr hinn svarti fekk Brynhildar, dóttur Haka konungs.

Eptir um várit fór Hrókr með her ímóti Sveini hinum sigrsæla, ok áttu þeir orrostu; þar fell Sveinn, en Hrókr kom aptr með sigri til Haka konungs. Eptir um sumarit hǫfðu þeir her úti, Sǫlvi konungr ok Haki konungr ok Hrókr hinn svarti, Eysteinn konungr ok Útsteinn með honum; þeir fóru til Noregs, áttu orrostu við Ásmund konung, ok feldu hann.

Hjǫrr hét son Hálfs konungs, er þá var konungr yfir Hǫrðalandi. Hrókr ok Útsteinn váru lengi síðan í víkingu, ok váru enir mestu ágætismenn. Dóttir Hróks hins svarta ok Brynhildar var Gunnlǫð, móðir Hrómundar Gripssonar.

Hjǫrr konungr Hálfsson átti Hagnýju, dóttur Haka konungs Hámundarsonar. Hjǫrr konungr fór í konungastefnu; en meðan fœddi Hagný tvá sonu, ok váru svartir ok furðu ljótir, ok hét annarr Hámundr, en annarr Geirmundr. Þá fœddi ambátt ok son, ok hét Leifr; hann var enn fríðasti; drótning keypti um sonu við ambátt, ok fœrði þann konungi.

Konungr fór enn annat sinn í leiðangr, þá váru sveinarnir þrévetrir. Leifr gugnaði, svá sem á aldr hans leið; en Hámundr ok Geirmundr váru geysimiklir ok orðvísir.

Bragi skáld kom þar at heimboði. Þat var einn dag, at karlar allir fóru á skóg, en konur á hnetskóg, ok var ekki heima manna í hǫllinni, nema Bragi sat í ǫndugi, en drótning leyndisk þar, ok var hulin klæðum. Leifr sat í hásæti, ok lék sér at gulli, en Hámundr ok Geirmundr váru í hálminum niðrá gólfinu; þá fóru þeir til Leifs, ok skúfuðu honum úr sætinu, ok tóku þeir af honum gullit allt; hann grét þá. Þá stóð Bragi upp, ok gekk þartil, er drótning lá, ok drap staf ofaná klæðin, ok kvað:

Síðan skipti Hagný aptr sveinunum við ambátt; en er Hjǫrr konungr kom heim, þá barr hon sveinana til hans, ok sagði, at þeir váru hans synir.

Konungr svarar: "berr íbrott!" sagði hann, "eigi sá ek slík heljarskinn;" Þeir váru báðir svá kallaðir síðan.

Þeir váru miklir afreksmenn at afli, ok mikil ætt er frá þeim komin á Íslandi; Þórir á Espihóli var son Hámundar; þaðan eru komnir Espelingar. Geirmundr heljarskinn nam Meðalfellsstrǫnd í Breiðafirði; Yri hét dóttir hans, ok er þaðan mikil ætt komin.