Bókastaðir

Álrekr hét konúngr, er bjó á Álrekstöðum;Álrekr hèt konúngr, er bjó á Álrekstöðum; hann réð fyrir Hörðalandi;hann rèð fyrir Hörðalandi; hann átti Signýju, dóttur konúngs af Vörs; Kollr hét hirðmaðr hans, ok fylgdi hann konúngi norðr í Sogn, ok sagði konúngi allmikit frá vænleik Geirhildar Drífsdóttur, þvíat hann hafði sét hana við munngátsgjörð, ok kveðst honum unna þess ráðs.Kollr hèt hirðmaðr hans, ok fylgdi hann konúngi norðr í Sogn, ok sagði konúngi allmikit frá vænleik Geirhildar Drífsdóttur, þvíat hann hafði sèt hana við munngátsgjörð, ok kveðst honum unna þess ráðs. Til fundar við Geirhildi kom Höttr, er Óðinn var reyndar, þá er hún var at léreptum;Til fundar við Geirhildi kom Höttr, er Óðinn var reyndar, þá er hún var at lèreptum; hann keypti því við hana, at Álrekr konúngr skyldi ega hana, en hún skyldi á hann heita til alls; konúngr sá hana, er hann fór heim, ok gjörði brúðlaup til hennar et sama haust. Konúngr launaði Koll vel trúleik sinn, ok gaf honum jarlsdóm ok atsetu í Kollsey fyri sunnan Harðsæ, ok er þat fjölbygt hérað.Konúngr launaði Koll vel trúleik sinn, ok gaf honum jarlsdóm ok atsetu í Kollsey fyri sunnan Harðsæ, ok er þat fjölbygt hèrað. Álrekr konúngr mátti eigi ega þær báðar fyrir ósamþykki þeirra, ok kvaðst þá þeirra ega skyldu, er betra öl gjörði mót honum, er hann kæmi heim úr leiðángri. Þær keptust um ölgjörðina. Signý hét á Freyju, en Geirhildr á Hött;Signý hèt á Freyju, en Geirhildr á Hött; hann lagði fyri dregg hráka sinn, ok kvaðst vilja fyri tilkvámu sína þat, (er) var milli kersins ok hennar;hann lagði fyri dregg hráka sinn, ok kvaðst vilja fyri tilkvâmu sína þat, (er) var milli kersins ok hennar; en þat reyndist gott öl; þá kvað Álrekr:

Á þeim misserum var fæddr Vikarr, son Álreks konúngs ok Geirhildar.

Ögvaldr Rogalands konúngr, bjó á Roga á Jösurheiði; hún er ímilli Rogalands ok Þelamerkr; þat kalla menn nú Viði; hann fór á dýraveiði; honum fylgdi hirð hans, ok þar fæddi dróttníng svein þann, er Jösurr hét;honum fylgdi hirð hans, ok þar fæddi dróttníng svein þann, er Jösurr hèt; þann fóstraði Gunnvaldr Storða-jarl. Hæklíngr víkíngr kom með her sinn á hendr Ögnvaldi konúngi; í þeirri orrostu fell Ögnvaldr konúngr, ok var hann heygðr á Ögnvaldsnesi.í þeirri orrostu fèll Ögnvaldr konúngr, ok var hann heygðr á Ögnvaldsnesi. Finnr enn aurgi af Akranesi, landnámamaðr, lá við Ögnvaldsnes, ok (var) búinn til Íslands, ok spurði, hversu fyri laungu Ögnvaldr konúngr fell;Finnr enn aurgi af Akranesi, landnámamaðr, lá við Ögnvaldsnes, ok (var) búinn til Íslands, ok spurði, hversu fyri laungu Ögnvaldr konúngr fèll; hann heyrði vísu þessa kveðna í hauginn:

Gunnvaldr jarl ok Kollr báðu einnar konu báðir, ok fekk Gunnvaldr.Gunnvaldr jarl ok Kollr báðu einnar konu báðir, ok fèkk Gunnvaldr. Eptir þat kom Kollr með lið mikit í Storð á laun, ok lögðu eld í hús Gunnvalds Roga; Gunnvaldr gekk út, ok var drepinn. Þá hafði Jösurr verit konúngr nokkura stund; síðan fór hann með lið mikit at hefna fóstra síns; ok er Kollr sá siglíng hans, þá ljóp hann á herskip sín, ok sigldi norðr um Harðsæ í Grafdalsvog. Þá kom Álrekr konúngr til móts við Koll, fámennr, þvíat hann vissi eigi ófriðar von. Þá börðust þeir Jösurr konúngr, ok fellu þeir Álrekr konúngr ok Kollr, ok mestr hlutr liðs þeirra.Þá börðust þeir Jösurr konúngr, ok fèllu þeir Álrekr konúngr ok Kollr, ok mestr hlutr liðs þeirra. Víkarr, son Álreks konúngs, kom eigi fyrr úr liðsamnaði, enn Jösurr konúngr var burt farinn. Í þeirri ferð lagði Jösurr undir sik ríki þat allt, er átt hafði Kollr.

Mörgum vetrum síðarr kom Víkarr konúngr fjölmennr á hendr Jösuri, þá er hann var í því ríki, er Kollr hafði átt, ok áttu þeir orrostu; ok þar fell Jösurr konúngr fyrir, ok allir bændr þess héraðs;ok þar fèll Jösurr konúngr fyrir, ok allir bændr þess hèraðs; því heitir þat Kvennaherað, at þar bygðu ekkjur einar eptir.því heitir þat Kvennahèrað, at þar bygðu ekkjur einar eptir. Síðan eignaðist Vikarr ríki þat allt, er átt hafði Kollr. Fyri þat fór Hjörr Jösursson (móti) Vikari, ok áttu þeir orrostu lánga hríð sín ímillum, ok höfðu ýmsir betr, ok sættust um síðir. Sonr Vikars var Vatnarr, er heygðr var í Vatnarshaugi; hans synir voru þeir Snjallr ok Hjallr, er liggja í Bræðrahaugi.

Hjörr konúngr Jösursson var ríkr konúngr, ok varð sóttdauðr, ok var heygðr á Rogalandi; hans son var Hjörleifr Hörðalands konúngr; hann réð ok fyri Rogalandi, ok var allríkr konúngr;hann rèð ok fyri Rogalandi, ok var allríkr konúngr; hann var kallaðr Hjörleifr enn kvennsami; hann átti Æsu ena ljósu, dóttur Eysteins jarls af Valdresi. Hjörleifi brustu lausafé fyrir örleika;Hjörleifi brustu lausafè fyrir örleika; hann lét gera skip af virktum, ok fór til Bjarmalands.hann lèt gera skip af virktum, ok fór til Bjarmalands. Högni enn auðgi bjó í Njarðey fyri Naumudalsmynni; hann tók vel við Hjörleifi konúngi, ok var hann þar þrjár nætr, ok gekk at ega Hildi hina mjófu, dóttur Högna, áðr hann fór brott, ok fór hún með honum til Bjarmalands, ok Sölvi, bróðir hennar. En er Hjörleifr konúngr kom í Vínumynni, skipti hann liði sínu í 3 þriðjúnga; á skipi hans voru 90 manna; þriðjúngr liðs helt upp bardaga með honum við landsmenn, annarr þriðjúngr liðs varðveitti skip með stýrimanni, en þriði þriðjúngr braut haug með stafnbúa, ok fengu þeir mikit fé.þriðjúngr liðs hèlt upp bardaga með honum við landsmenn, annarr þriðjúngr liðs varðveitti skip með stýrimanni, en þriði þriðjúngr braut haug með stafnbúa, ok fengu þeir mikit fè. Á sunnanverðri Finnmörk í Gjarðeyjargeima lá Hjörleifr konúngr um nótt, ok höfðu sveinar eld á landi, ok fóru tveir menn at sækja vatn til lækjar, er fell af bjargi fram;Á sunnanverðri Finnmörk í Gjarðeyjargeima lá Hjörleifr konúngr um nótt, ok höfðu sveinar eld á landi, ok fóru tveir menn at sækja vatn til lækjar, er fèll af bjargi fram; þar sá þeir brunnmiga, ok sögðu Hjörleifi konúngi; síðan heitir konúngr broddspjót í eldi, ok skaut til hans; konúngr kvað:

Þá tóku þeir vatn; en þussinn skauzt inní bjargit; þá er þau sátu við eld, þá kvað þussinn af bjargi annat ljóð:

Þá skaut Hjörleifr hinu sama spjóti í auga því trölli. Högni bauð Sölva ok Hildi at vera þar eptir, en konúngr vildi þat eigi. Síðan fóru ambáttar 2 með Hildi, en 20 karlar með Sölva. Æsa varð ófegin konúngi ok hans föruneyti, en allir aðrir fegnir.