Bókastaðir

The Icelandic Sagas, glossed
Chapter 86

Grímr at Mosfelli var skírðr, þá er kristni var í lǫg leidd á Íslandi. Hann lét þar kirkju gera. En þat er sǫgn manna, at Þórdís hafi látit flytja Egil til kirkju, ok er þat til jarteigna, at síðan er kirkja var gǫr at Mosfelli, en ofan tekin at Hrísbrú sú kirkja, er Grímr hafði gera látit, þá var þar grafinn kirkjugarðr. En undir altarisstaðnum, þá fundusk mannabein. Þau váru miklu stǿrri en annarra manna bein. Þykkjask menn þat vita af sǫgn gamalla manna, at myndi verit hafa bein Egils.

Þar var þá Skafti prestr Þórarins son, vitr maðr. Hann tók upp hausinn Egils ok setti á kirkjugarðinn. Var haussinn undarliga mikill, en hitt þótti þó meirr frá glíkendum, hvé þungr var. Haussinn var allr báróttr útan svá sem hǫrpuskel. Þá vildi Skafti forvitnask um þykkleik haussins. Tók hann þá handøxi vel mikla ok reiddi annarri hendi sem harðast ok laust hamrinum á hausinn ok vildi brjóta, en þar sem á kom, hvítnaði hann, en ekki dalaði né sprakk, ok má af slíku marka, at haus sá mundi ekki auðskaddr fyrir hǫggum smámennis, meðan svǫrðr ok hold fylgði. Bein Egils váru lǫgð niðr í útanverðum kirkjugarði at Mosfelli.

Chapter 87

Þorsteinn Egilsson tók skírn, þá er kristni kom á Ísland, ok lét kirkju gera at Borg. Hann var maðr trúfastr ok vel siðaðr. Hann varð maðr gamall ok sóttdauðr, ok var jarðaðr at Borg at þeirri kirkju, er hann lét gera.

Frá Þorsteini er mikil ǽtt komin ok margt stórmenni ok skáld mǫrg, ok er þat Mýramannakyn, ok svá allt þat, er komit er frá Skalla-Grími. Lengi helzk þat í ǽtt þeirri, at menn váru sterkir ok vígamenn miklir, en sumir spakir at viti. Þat var sundrleitt, því at í ǽtt þeirri hafa fǿzk þeir menn, er fríðastir hafa verit á Íslandi, sem var Þorsteinn Egilsson ok Kjartan Óláfsson, systursonr Þorsteins, ok Hallr Guðmundarson, svá ok Helga hin fagra, dóttir Þorsteins, er þeir deildu um Gunnlaugr ormstunga ok Skáld-Hrafn. En fleiri váru Mýramenn manna ljótastir.

Þorgeirr, sonr Þorsteins, var þeirra sterkastr brǿðra, en Skúli var mestr. Hann bjó at Borg eftir dag Þorsteins, fǫður síns. Skúli var lengi í víkingu. Hann var stafnbúi Eiríks jarls á Járnbarðanum, þá er Óláfr konungr Tryggva son fell. Skúli hafði átt í víkingu 7 orrustur.