Bókastaðir

Grímr at Mosfelli var skírðr, þá er kristni var í lǫg leidd á Íslandi; hann lét þar kirkju gera, en þat er sǫgn manna, at Þórdís hafi látit flytja Egil til kirkju, ok er þat til jartegna, at síðan er kirkja var gǫr at Mosfelli, en ofan tekin at Hrísbrú sú kirkja, er Grímr hafði gera látit, þá var þar grafinn kirkjugarðr, en undir altarisstaðnum, þá fundusk mannabein. Þau váru miklu meiri, en annarra manna bein; þykkjask menn þat vita af sǫgn gamalla manna, at mundi verit hafa bein Egils.

Þar var þá Skapti prestr Þórarinsson, vitr maðr; hann tók upp hausinn Egils ok setti á kirkjugarðinn; var haussinn undarliga mikill, en hitt þótti þó meirr frá glíkendum, hvé þungr var; haussinn var allr báróttr útan svá sem hǫrpuskel. Þá vildi Skapti forvitnask um þykkleik haussins; tók hann þá handøxi vel mikla ok reiddi annarri hendi sem harðast ok laust hamrinum á hausinn ok vildi brjóta, en þar sem á kom, hvítnaði hann, en ekki dalaði né sprakk, ok má af slíku marka, at hauss sá mundi ekki auðskaddr fyrir hǫggum smámennis, meðan svǫrðr ok hold fylgði; bein Egils váru lǫgð niðr í útanverðum kirkjugarði at Mosfelli.

Þorsteinn Egilsson tók skírn, þá er kristni kom á Ísland, ok lét kirkju gera at Borg; hann var maðr trúfastr ok vel siðaðr; hann varð maðr gamall ok sóttdauðr, ok var jarðaðr at Borg at þeiri kirkju, er hann lét gera.

Frá Þorsteini er mikil ætt komin ok mart stórmenni ok skáld mǫrg, ok er þat Mýramanna-kyn, ok svá alt þat, er komit er frá Skallagrími. Lengi helzk þat í ætt þeiri, at menn váru sterkir ok vígamenn miklir, en sumir spakir at viti. Þat var sundrleitt mjǫk, þvíat í þeiri ætt hafa fœzk þeir menn, er fríðastir hafa verit á Íslandi, sem var Þorsteinn Egilsson ok Kjartan Óláfsson, systursonr Þorsteins, ok Hallr Guðmundarson, svá ok Helga en fagra, dóttir Þorsteins, er þeir deildu um Gunnlaugr ormstunga ok Skáld-Hrafn, en fleiri váru Mýramenn manna ljótastir.

Þorgeirr, sonr Þorsteins, var þeira sterkastr brœðra, en Skúli var mestr; hann bjó at Borg eptir dag Þorsteins fǫður síns; Skúli var lengi í víking; hann var stafnbúi Eiríks jarls á Járnbarðanum, þá er Óláfr konungr Tryggvason fell; Skúli hafði átt í víking sjau orrostur.